Jesienią 2026 roku rekombinowany wariant XFG dominuje w UE/EOG, według Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (ECDC, 25 września 2026). Na świecie XFG wyprzedza NB.1.8.1 w panelu WHO dotyczącym krążenia SARS-CoV-2 za okres od 26 lipca do 23 sierpnia 2026 roku, choć udziały te opierają się jedynie na 216 sekwencjach. Objawy COVID-19 w 2026 roku to objawy zakażenia dróg oddechowych, a żaden organ nie potwierdza obrazu objawów specyficznych dla wariantu.
Najważniejsze informacje
- Brak wariantów budzących obawy: WHO (27 lipca 2026 r.) i ECDC (25 września 2026 r.) nie wymieniają żadnego.
- Dominujące linie: XFG dominuje w UE/EOG (ECDC, 25 września 2026 r.) i osiągnął 48,15% z 216 sekwencji dostępnych na świecie (WHO, od 26 lipca do 23 sierpnia 2026 r.).
- Objawy: gorączka, dreszcze i ból gardła są najczęstsze (WHO, 2025 r.); nie potwierdzono obrazu klinicznego specyficznego dla wariantu.
- Okres wylęgania: w przypadku podwariantów Omikron krążących od 2023 r. średnio 3 do 4 dni, zakres od 1 do 8 dni (RKI, 2026 r.).
- Szczepionki 2026/27: szczepionki dostosowane do wariantu XFG (EMA, 29 maja 2026 r.); standardowe szczepienie według STIKO od 75. roku życia oraz grupy ryzyka (9 lipca 2026 r.).
Sytuacja bieżąca jesienią 2026
W 38. tygodniu kalendarzowym 2026 r. (od 14 do 20 września) aktywność ostrych zakażeń układu oddechowego (ARI) w Niemczech wzrosła do umiarkowanego poziomu, podczas gdy zgłaszane liczby przypadków COVID-19 utrzymywały się na stabilnym, niskim poziomie, według Instytutu Roberta Kocha (RKI). Poziomy SARS-CoV-2 w ściekach pozostawały niskie, z nieznacznie podwyższonymi wartościami (RKI, tydzień 38/2026).
W próbkach sentinellowych z tego tygodnia dominowali rinowirusy.
W UE/EOG aktywność SARS-CoV-2 nieznacznie wzrastała w podstawowej opiece zdrowotnej i nieznacznie spadła w szpitalach w 38. tygodniu 2026 r.; wykrycia w szpitalach dotyczyły głównie dorosłych powyżej 65. roku życia (ECDC, tydzień 39/2026). W Stanach Zjednoczonych aktywność COVID-19 utrzymywała się na podwyższonym poziomie, ale 25 września 2026 r. wykazywała tendencję spadkową w skali kraju, przy niskich wskaźnikach hospitalizacji, najwyższych wśród dorosłych w wieku 65 lat i starszych (CDC, 25 września 2026).
W empirycznych szacunkach CDC dla 4-tygodniowego okresu kończącego się 29 sierpnia 2026 r. w Stanach Zjednoczonych przeważały potomne warianty XFG: SW.2 na poziomie 33%, RV.1 na poziomie 10% oraz XFG.1.1 na poziomie 8%, podczas gdy BA.3.2 i NB.1.8.1 stanowiły po 3%. CDC nie publikuje prognozy Nowcast, ponieważ zgłaszanych jest zbyt mało sekwencji (CDC, aktualizacja 25 września 2026).
Na świecie 2,4% testów PCR na SARS-CoV-2 dało wynik pozytywny w tygodniu kończącym się 6 września 2026 r., według WHO. WHO nie mogła zaktualizować danych o wariantach pod koniec września 2026 r. z powodu problemów technicznych (panel danych WHO o krążeniu, pobrano 29 września 2026).
Sezony COVID-19 w Niemczech rozpoczynają się wzrostem liczby przypadków od połowy sierpnia i osiągają szczyt między połową października a początkiem grudnia (STIKO, Epidemiologisches Bulletin 28/2026). Od 40. tygodnia 2025 r. RKI odnotował 117 849 przypadków COVID-19 i 1 625 zgonów z potwierdzoną laboratoryjnie infekcją SARS-CoV-2 w sezonie 2025/26; 96% zmarłych miało 60 lat lub więcej (dane wstępne, stan na 1 września 2026).
Aktualne warianty SARS-CoV-2 w skrócie
Stan na 27 lipca 2026 r. WHO nie wymienia żadnego wariantu budzącego obawy (VOC) i wskazuje JN.1 jako wariant budzący zainteresowanie; jej lista wariantów monitorowanych z 27 lipca 2026 r. wymienia PQ.16.1.1, NB.1.8.1, XFG i BA.3.2. Stan na 25 września 2026 r. ECDC nie wymienia żadnego VOC, jeden wariant budzący zainteresowanie (BA.2.86) oraz trzy warianty monitorowane: NB.1.8.1, XFG i BA.3.2.
Ponieważ obecnie napływa zbyt mało wykryć SARS-CoV-2, RKI nie podaje udziałów linii wykrywanych w Niemczech od tygodniowego raportu za 17. tydzień kalendarzowy 2026 r. (RKI, 28 kwietnia 2026 r.; raport miesięczny za tygodnie 32–35, stan na 1 września 2026 r.). Poniższe udziały pochodzą zatem ze źródeł międzynarodowych i zawsze zawierają informację o źródle, okresie i wielkości próby. Na całym świecie w ciągu 28 dni do 23 sierpnia 2026 r. dostępnych było jedynie 216 sekwencji (WHO). Pseudonimy „Nimbus”, „Stratus” i „Cicada” są nieoficjalne i nie są nazwami WHO; określenia „Nimbus” i „Stratus” wprowadził biolog ewolucyjny T. Ryan Gregory wraz z współpracownikami (Gavi VaccinesWork, 2025). RKI/STIKO umieszczają wszystkie trzy w cudzysłowie (Epidemiologisches Bulletin 28/2026), a EMA zauważa, że BA.3.2 zyskał pseudonim „wariant cykady” po swoim nagłym ponownym pojawieniu się pod koniec 2024 r. (EMA, 2026).
| Pseudonim (nieoficjalny) | Linia Pango | Klasyfikacja WHO (27 lipca 2026) | Klasyfikacja ECDC (25 września 2026) | Udział (źródło, okres, wielkość próby) |
|---|---|---|---|---|
| Nimbus | NB.1.8.1 | VUM (od 23 maja 2025) | VUM (transmisja w społeczności) | 20,37% na świecie (WHO, 26 lipca–23 sierpnia 2026, łącznie 216 sekwencji) |
| Stratus | XFG | VUM (od 25 czerwca 2025) | VUM (dominujący w UE/EOG) | 48,15% na świecie (WHO, 26 lipca–23 sierpnia 2026, 104 z 216 sekwencji z 4 krajów) |
| Cicada | BA.3.2 | VUM (od 5 grudnia 2025) | VUM (transmisja w społeczności) | 0,93% na świecie (WHO, 26 lipca–23 sierpnia 2026, łącznie 216 sekwencji) |
| brak | PQ.16.1.1 | VUM (od 27 lipca 2026) | nieujęty odrębnie | 5,09% na świecie (WHO, 26 lipca–23 sierpnia 2026, łącznie 216 sekwencji) |
| brak | JN.1 | VOI (od 18 grudnia 2023) | w ramach VOI BA.2.86 | 13,89% na świecie (WHO, 26 lipca–23 sierpnia 2026, łącznie 216 sekwencji) |
Nimbus (NB.1.8.1)
NB.1.8.1 wywodzi się z rekombinacyjnej linii XDV.1.5.1 z rodziny JN.1, a najwcześniejsza próbka pochodzi z 22 stycznia 2025 r. (ocena ryzyka WHO, 23 maja 2025). WHO ocenia dodatkowe ryzyko dla zdrowia publicznego jako niskie. W testach laboratoryjnych miana przeciwciał neutralizujących po szczepieniu przeciwko NB.1.8.1 były jedynie 1,3-krotnie niższe niż przeciwko LP.8.1 (EMA, 2026). W Niemczech NB.1.8.1 stał się najczęstszą linią w 3. tygodniu 2026 r., stanowiąc 52% z 48 sekwencji (RKI, 5. tydzień 2026 r.).
Stratus (XFG)
XFG jest rekombinacją linii Omikron LF.7 i LP.8.1.2, a najwcześniejsza próbka pochodzi z 27 stycznia 2025 r. WHO zakwalifikowała go jako wariant monitorowany 25 czerwca 2025 r. i ocenia dodatkowe ryzyko jako niskie. W UE/EOG ECDC oznacza XFG jako dominujący (25 września 2026), a w globalnych danych WHO również zajmuje on pierwsze miejsce (patrz tabela powyżej).
Cicada (BA.3.2)
BA.3.2 wywodzi się z wariantu Omikron BA.3 i różni się od BA.3 53 mutacjami białka kolca (ocena ryzyka WHO, 5 grudnia 2025). Najwcześniejsza próbka została pobrana 22 listopada 2024 r. w Republice Południowej Afryki; CDC odnotowuje pierwsze wykrycia w Holandii 12 kwietnia 2025 r. i w Niemczech 29 kwietnia 2025 r. (MMWR, 19 marca 2026). BA.3.2 rozprzestrzenił się na całym świecie, ale nigdzie nie stał się dominujący (EMA, 2026) i stanowił 0,93% z 216 sekwencji dostępnych na świecie (WHO, 26 lipca–23 sierpnia 2026).
PQ.16.1.1: najnowszy wariant monitorowany
PQ.16.1.1 jest potomkiem NB.1.8.1, a najwcześniejsza sekwencja pochodzi z 25 marca 2026 r.; WHO zakwalifikowała go jako wariant monitorowany 27 lipca 2026 r. i ocenia dodatkowe ryzyko dla zdrowia publicznego jako niskie. Stanowił on 5,09% z 216 sekwencji dostępnych na świecie (WHO, 26 lipca–23 sierpnia 2026). Do 8 lipca 2026 r. Europa zgłosiła zaledwie jedną sekwencję PQ.16.1.1 (Francja), podczas gdy większość sekwencji pochodziła z Singapuru (ocena ryzyka WHO, 27 lipca 2026). PQ.16.1.1 zawiera zmianę nukleokapsydu T135I, ale WHO obecnie nie widzi dowodów na to, że zakłóca ona testy antygenowe; badania wydajności testów specyficzne dla danej linii nie są jeszcze dostępne (WHO, 27 lipca 2026).
VOC, VOI i VUM: jak klasyfikuje się warianty
Zgodnie z definicjami roboczymi WHO zaktualizowanymi w 2023 roku wariant budzący obawy (VOC) musi spełniać definicję wariantu budzącego zainteresowanie (VOI) oraz co najmniej jedno z trzech kryteriów: cięższy przebieg kliniczny, znaczne obciążenie systemów ochrony zdrowia lub istotny spadek ochrony szczepionkowej przed ciężką chorobą (WHO, 2023).
Od 15 marca 2023 roku WHO rezerwuje litery greckie dla wariantów VOC, a pozostałe warianty nazywa zgodnie z nazewnictwem naukowym, takim jak Pango (WHO, 2023). Wykrywalność przez diagnostykę jest cechą wariantu VOI, a nie kryterium wariantu VOC. WHO wymienia JN.1 jako wariant budzący zainteresowanie, natomiast ECDC wymienia BA.2.86 dla tej samej rodziny linii (ECDC, 25 września 2026); JN.1 to BA.2.86 plus zmiana w białku kolca L455S (WHO variants dashboard).
Objawy COVID-19 w 2026 roku
Do możliwych objawów COVID-19 w 2026 roku należą gorączka, katar, kaszel, ból gardła i duszności (wytyczne RKI, 24 sierpnia 2026). WHO wymienia gorączkę, dreszcze i ból gardła jako najczęstsze objawy (karta informacyjna WHO, 2025).
Wśród rzadszych objawów WHO wskazuje chrypkę, katar lub zatkany nos, silne zmęczenie, ból głowy oraz utratę lub zmianę smaku lub węchu (WHO, 2025). Całkowita utrata węchu lub smaku stała się znacznie rzadsza od czasu, gdy zaczęła krążyć wariant Omicron (RKI, 2026; CDC, 5 lutego 2026).
Żaden organ nie opisuje objawów specyficznych dla NB.1.8.1, XFG lub BA.3.2, a zgłaszany przy NB.1.8.1 ból gardła typu „żyletka” nie został potwierdzony w badaniach naukowych (Gavi VaccinesWork, 2025).
COVID-19, grypa czy RSV: jak je odróżnić
Gorączka, kaszel i ból gardła mogą występować zarówno przy COVID-19, grypie, jak i RSV, więc same objawy nie wskazują na patogen. RKI zauważa, że każda infekcja dróg oddechowych może być również wywołana przez SARS-CoV-2 (wytyczne RKI, 24 sierpnia 2026). Test może pomóc w ustaleniu przyczyny, ale ujemny test antygenowy nie wyklucza zakażenia. Nasze porównanie objawów pokazuje typowe wzorce, a testy kombinowane na COVID-19, grypę i RSV obejmują kilka patogenów jednocześnie.
Okres inkubacji: ile czasu do pojawienia się objawów
W przypadku subwariantów Omikron krążących od 2023 roku objawy pojawiają się średnio 3 do 4 dni po zakażeniu, w zakresie od 1 do 8 dni (wytyczne RKI, 24 sierpnia 2026 r.). CDC podaje medianę okresu inkubacji dla Omikronu wynoszącą 3 do 4 dni (CDC, 5 lutego 2026 r.). Oznacza to, że możesz zakażać innych, zanim zauważysz jakiekolwiek objawy (patrz następna sekcja).
Jak długo jest się zakaźnym?
Osoba zakaźna może być już 2 do 3 dni przed wystąpieniem objawów (FAQ RKI, 2026). Zgodnie z danymi RKI wirus zdolny do replikacji jest wydalany przez około 5 dni po wystąpieniu objawów (wytyczne RKI, 24 sierpnia 2026). Według CDC zdolność do transmisji jest najwyższa od okresu przed wystąpieniem objawów do kilku dni po ich wystąpieniu, a większość osób może wydalać wirusa nawet do 10 dni po zakażeniu (CDC, 5 lutego 2026). Nasz szczegółowy poradnik wyjaśnia, jak długo zaraża przeziębienie, grypa, COVID-19 lub RSV i kiedy można wrócić do pracy lub szkoły.
| Źródło | Zakaźność przed objawami | Po wystąpieniu objawów | Powrót do normalnej aktywności |
|---|---|---|---|
| RKI (wytyczne, 24 sierpnia 2026; FAQ, 2026) | 2 do 3 dni przed wystąpieniem objawów | około 5 dni wydalania wirusa zdolnego do replikacji | pozostanie w domu przez 3 do 5 dni i do czasu wyraźnej poprawy objawów |
| CDC (2025, 2026) | zdolność do transmisji jest najwyższa od okresu przed wystąpieniem objawów do kilku dni po ich wystąpieniu | większość osób może wydalać wirusa nawet do 10 dni po zakażeniu (liczone od zakażenia, nie od wystąpienia objawów) | gdy objawy się poprawią i przez 24 godziny nie wystąpi gorączka bez stosowania leków przeciwgorączkowych, następnie przez 5 dni dodatkowe środki ostrożności |
W większości przypadków zakażenie ma łagodny lub umiarkowany przebieg, a powrót do zdrowia następuje w ciągu jednego do dwóch tygodni (RKI, 2026). Jeśli objawy się utrzymują, w naszym artykule Objawy, leczenie i badania nad Long COVID przedstawiamy aktualny stan wiedzy.
RKI: około 5 dni po wystąpieniu objawów
RKI zaleca każdej osobie z infekcją dróg oddechowych pozostanie w domu przez 3 do 5 dni i do czasu wyraźnej poprawy objawów, ponieważ każda taka infekcja może być wywołana przez SARS-CoV-2 (wytyczne RKI, 24 sierpnia 2026). Składniki wirusa pozostają wykrywalne metodą PCR przez około 11 dni po wystąpieniu objawów; osoby z osłabionym układem odpornościowym i pacjenci ciężko chorzy mogą wydalać wirusa dłużej.
CDC: wydalanie wirusa do 10 dni po zakażeniu, następnie 5 dni dodatkowych środków ostrożności
Zgodnie z zaleceniami CDC można wrócić do normalnej aktywności, gdy objawy ogólnie się poprawiają i przez co najmniej 24 godziny nie wystąpiła gorączka bez stosowania leków przeciwgorączkowych (CDC, 2025). Przez kolejne 5 dni CDC zaleca dodatkowe środki ostrożności, takie jak lepsza jakość powietrza, przestrzeganie zasad higieny, dobrze dopasowana maska, dystans społeczny lub testowanie.
Szczepionki przeciw COVID-19 na sezon 2026/27
Na sezon 2026/27 Europejska Agencja Leków (EMA) zaleca szczepionki przeciw COVID-19 dostosowane do wariantu XFG; jej grupa zadaniowa ds. sywanych (Emergency Task Force) wydała tę rekomendację 29 maja 2026 r., a CHMP wydał pozytywną opinię w lipcu 2026 r. Szczepionki ukierunkowane na LP.8.1, wariant zalecany w kampanii 2025/26 (EMA, 2025), nadal mogą być rozważane w kampaniach szczepień w 2026 r. (EMA, 29 maja 2026).
Zmiana wynika z danych laboratoryjnych: w porównaniu z LP.8.1 miana neutralizujące po szczepieniu były 1,3-krotnie niższe dla NB.1.8.1, 3,5-krotnie niższe dla XFG i 6,7-krotnie niższe dla BA.3.2 (EMA, zalecenie dotyczącą składu antygenowego, 2026). Są to wartości laboratoryjne, a nie skuteczność kliniczna. WHO w maju 2026 r. zaleciła monowalentny LP.8.1 jako antygen szczepionkowy i wskazuje XFG lub NB.1.8.1 jako alternatywy (WHO, 16 maja 2026). W Stanach Zjednoczonych komitet doradczy FDA zalecił XFG jako preferowany wariant dla monowalentnych szczepionek 2026/27 (FDA, 2026).
W Niemczech STIKO od 9 lipca 2026 r. zaleca jedno szczepienie przeciw COVID-19 na sezon dla osób od 75. roku życia oraz dla następujących grup: mieszkańców placówek opiekuńczych i osób z podwyższonym ryzykiem w placówkach wspierających osoby z niepełnosprawnościami; osób od 6. miesiąca życia z podwyższonym ryzykiem z powodu choroby podstawowej; kobiet w ciąży z chorobą podstawową lub powikłaniami ciąży od drugiego trymestru; personelu placówek opiekuńczych mającego bezpośredni kontakt z mieszkańcami; personelu medycznego z podwyższonym zawodowym ryzykiem zakażenia lub opiekującego się pacjentami wysokiego ryzyka; oraz członków rodziny i osób z bliskiego otoczenia od 6. miesiąca życia osób, u których nie należy spodziewać się wytworzenia ochronnej odpowiedzi immunologicznej po szczepieniu (STIKO, Epidemiologisches Bulletin 28/2026). STIKO zaleca szczepienie najlepiej na początku sezonu, późnym latem lub wczesną jesienią, oraz, jeśli to możliwe, zachowanie odstępu co najmniej 6 miesięcy po udokumentowanym zakażeniu lub ostatnim szczepieniu (STIKO, Epidemiologisches Bulletin 28/2026). U zdrowych osób poniżej 75. roku życia i zdrowych kobiet w ciąży RKI nie widzi obecnie wskazań do szczepienia przeciw COVID-19 (RKI, 24 sierpnia 2026). Szczepienie nadal chroni, zwłaszcza przed ciężkim przebiegiem choroby, ale efekt ten słabnie z czasem (ECDC, 4 września 2026).
Czy testy szybkie wykrywają aktualne warianty?
Nie znaleźliśmy żadnej oceny testów szybkich dla wariantów NB.1.8.1, XFG, BA.3.2 ani PQ.16.1.1 przeprowadzonej przez PEI, BfArM, FDA lub ECDC, a Paul-Ehrlich-Institut (PEI) nie uczestniczy w ocenie testów szybkich na SARS-CoV-2 od 30 czerwca 2022 r. (PEI, 2023). W przypadku najnowszego wariantu, PQ.16.1.1, WHO nie widzi obecnie dowodów na to, że powoduje on ucieczkę antygenową testów, niewydolność celów PCR lub obniżoną skuteczność diagnostyczną, ale badania skuteczności testów dla poszczególnych linii nie są jeszcze dostępne (WHO, 27 lipca 2026).
W grudniu 2021 r. PEI poinformował, że zdecydowana większość z 245 ocenionych przez niego testów antygenowych wykrywa białko nukleokapsydu (N), które jest znacznie bardziej zachowane niż białko spike (PEI, 30 grudnia 2021); ocena dotyczyła wariantu Omicron BA.1. Białko N również nie jest całkowicie niezmienne: wariant PQ.16.1.1 zawiera zmianę w białku N T135I, a WHO prosi państwa członkowskie o ocenę skuteczności testów (WHO, 27 lipca 2026).
Testy antygenowe wykrywają zakażenie tylko wtedy, gdy w momencie badania miano wirusa jest wysokie (PEI, 2021), a ich czułość różni się w zależności od testu i jest zazwyczaj znacznie niższa niż w przypadku PCR. Negatywny wynik testu antygenowego nie wyklucza zakażenia; złotym standardem pozostaje PCR (RKI, 24 sierpnia 2026). Unijna lista testów antygenowych na COVID-19 z oznaczeniem CE nie była aktualizowana od 17 maja 2023 r. (PEI, 2023), dlatego nie zawiera informacji o aktualnych wariantach. Więcej informacji o niezawodności i jakości testów szybkich, zapoznaj się z naszym przewodnikiem po testach domowych lub przejrzyj nasze testy na COVID-19.
Kiedy wykonać test?
Jeśli występują objawy zakażenia dróg oddechowych, test może pomóc w ustaleniu przyczyny. Testy antygenowe wykrywają zakażenie tylko wtedy, gdy w momencie badania miano wirusa jest wysokie (PEI, 2021), dlatego pojedynczy wynik ujemny nie jest rozstrzygający. Jeśli pierwszy test antygenowy dał wynik ujemny, ale występują objawy, FDA zaleca powtórzenie testu po 48 godzinach, łącznie wykonując co najmniej dwa testy. Bez objawów należy wykonać co najmniej trzy testy w odstępach 48 godzin (FDA, 2025). Instrukcja użycia konkretnego testu ma zawsze pierwszeństwo. Nasz przegląd testów PCR, antygenowych i serologicznych wyjaśnia poszczególne metody.
Kiedy należy zgłosić się do lekarza?
Skontaktuj się z lekarzem, jeśli występują u Ciebie duszności, utrzymująca się gorączka lub objawy, które się nasilają, a w razie przynależności do grupy ryzyka zasięgnij porady wcześnie. Duszność jest jednym z możliwych objawów COVID-19 wymienionych przez RKI (wytyczne RKI, 24 sierpnia 2026). Osoby starsze i osoby z chorobami współistniejącymi ponoszą główne obciążenie ciężkiego przebiegu choroby: 96% zmarłych z laboratoryjnie potwierdzonym zakażeniem SARS-CoV-2 w sezonie 2025/26 miało 60 lat lub więcej (RKI, dane wstępne, stan na 1 września 2026). ECDC uważa za mało prawdopodobne, aby warianty obecnie klasyfikowane jako VOI lub VUM powodowały cięższe zakażenia niż wcześniejsze warianty lub ograniczały ochronę szczepionkową przed ciężkim przebiegiem choroby; osoby dorosłe w wieku 65 lat i starsze, osoby z chorobami współistniejącymi oraz osoby, które nie były wcześniej zakażone, nadal mogą poważnie zachorować (ECDC, 4 września 2026). Więcej na temat oporności na leki przeciwwirusowe SARS-CoV-2.
Od Alfy po Omikron: krótka oś czasu
Od 2020 roku WHO zakwalifikowała kilka wariantów budzących obawy, wśród nich Alpha i Beta (18 grudnia 2020), Delta (11 maja 2021) oraz Omicron (26 listopada 2021) (WHO, historyczne definicje robocze, 2023). Od tego czasu nie dodano nowego VOC; dzisiejsze linie są śledzone jako VOI lub VUM (WHO, 27 lipca 2026).
Badanie modelowe oszacowało, że Alpha miał o 43 do 90% wyższy liczba reprodukcji niż wcześniej krążące warianty w Anglii (Davies et al., Science 2021), a Omicron zawierał 30 zmian aminokwasowych, trzy małe delecje i jedną małą insercję w białku spike w porównaniu z pierwotnym wirusem (ECDC, 2021). WHO zakończyła zagrożenie zdrowia publicznego o zasięgu międzynarodowym 5 maja 2023 (WHO). W Niemczech liczba hospitalizowanych przypadków COVID-19 spadła z około 135 000 w sezonie 2023/24 do około 77 000 w sezonie 2024/25 oraz około 50 000 w sezonie 2025/26 (stan na 12 czerwca 2026; STIKO, Epidemiologisches Bulletin 28/2026).
Kluczowe warianty od 2020 roku
| Okres | Wariant (linia) | Status WHO | Co się zmieniło |
|---|---|---|---|
| wrz 2020 | Alpha (B.1.1.7) | VOC od 18 grudnia 2020 | wyższa liczba reprodukcji |
| paź 2020 | Delta (B.1.617.2) | VOI 4 kwietnia 2021, VOC 11 maja 2021 | pierwszy raz opisany w Indiach |
| lis 2021 | Omicron (B.1.1.529) | VOC od 26 listopada 2021 | wiele zmian w białku spike |
| sie 2023 | JN.1 | VOI od 18 grudnia 2023 | przodek NB.1.8.1, XFG i PQ.16.1.1 (nie BA.3.2) |
| wykazany maj 2024 | KP.3 | VUM od 3 maja 2024 | potomek JN.1 |
| lis 2024 | BA.3.2 | VUM od 5 grudnia 2025 | potomek Omicron BA.3 |
| mar 2026 | PQ.16.1.1 | VUM od 27 lipca 2026 | potomek NB.1.8.1 |
Najczęściej zadawane pytania
Stan na 25 września 2026 r. ECDC oznacza XFG jako dominujący w UE/EOG, a WHO odnotowała XFG w 48,15% z 216 sekwencji dostępnych na świecie w ciągu 28 dni do 23 sierpnia 2026 r.
Który wariant COVID-19 jest obecnie dominujący?
XFG jest oznaczony jako dominujący w UE/EOG (ECDC, 25 września 2026 r.) i osiągnął 48,15% z 216 sekwencji dostępnych na świecie, przed NB.1.8.1 z 20,37% (WHO, 26 lipca do 23 sierpnia 2026 r.). RKI nie podaje udziałów niemieckich linii od 17. tygodnia kalendarzowego 2026 r.
Jakie są objawy COVID-19 w 2026 roku?
Gorączka, dreszcze i ból gardła to najczęstsze objawy (karta informacyjna WHO, 2025). RKI wymienia jako możliwe objawy gorączkę, katar, kaszel, ból gardła i duszność (przewodnik RKI, 24 sierpnia 2026 r.). Utrata węchu lub smaku występuje rzadziej od czasu rozpoczęcia krążenia wariantu Omicron (CDC, 5 lutego 2026 r.), a według RKI całkowita utrata stała się znacznie rzadsza (przewodnik RKI, 24 sierpnia 2026 r.).
Jakie są pierwsze oznaki COVID-19 w 2026 roku?
Organy nie wskazują konkretnych pierwszych oznak. Możliwe objawy to gorączka, katar, kaszel, ból gardła i duszność (przewodnik RKI, 24 sierpnia 2026 r.), a WHO wymienia gorączkę, dreszcze i ból gardła jako najczęstsze (karta informacyjna WHO, 2025). Grypa i RSV mogą powodować podobne objawy, dlatego test może pomóc w ustaleniu przyczyny, ale ujemny test antygenowy nie wyklucza zakażenia (przewodnik RKI, 24 sierpnia 2026 r.).
Jakie objawy wiążą się z wariantem Cicada (BA.3.2)?
Żaden organ (RKI, CDC, WHO ani ECDC) nie opisuje objawów specyficznych dla BA.3.2 (stan na wrzesień 2026 r.), dlatego obowiązuje ogólna lista objawów COVID-19: gorączka, katar, kaszel, ból gardła i duszność (przewodnik RKI, 24 sierpnia 2026 r.). BA.3.2 rozprzestrzenił się na całym świecie, ale nigdzie nie stał się dominujący (EMA, 2026) i stanowił 0,93% z 216 sekwencji dostępnych na świecie (WHO, 26 lipca do 23 sierpnia 2026 r.).
Czym są Nimbus, Stratus i Cicada?
To nieoficjalne pseudonimy: „Nimbus" to NB.1.8.1, „Stratus" to XFG, a „Cicada" to BA.3.2. RKI/STIKO używają ich w cudzysłowie (Epidemiologisches Bulletin 28/2026, 9 lipca 2026 r.), a EMA zauważa, że BA.3.2 zyskał pseudonim „wariant cykady" po nagłym ponownym pojawieniu się pod koniec 2024 r. (EMA, 2026). WHO nie używa tych nazw.
Jak długi jest okres wylęgania COVID-19?
W przypadku podwariantów Omicron krążących od 2023 r. okres wylęgania wynosi średnio od 3 do 4 dni, w zakresie od 1 do 8 dni (przewodnik RKI, 24 sierpnia 2026 r.). CDC podaje medianę okresu wylęgania dla Omicron wynoszącą od 3 do 4 dni (CDC, 5 lutego 2026 r.).
Jak długo trwa COVID-19 przy obecnych wariantach?
Większość osób ma łagodne lub umiarkowane objawy i wraca do zdrowia w ciągu jednego do dwóch tygodni (RKI, 2026). Wirus zdolny do replikacji jest wydalany przez około 5 dni po wystąpieniu objawów, a składniki wirusa mogą być wykrywane metodą PCR przez około 11 dni (RKI, 24 sierpnia 2026 r.).
Czy COVID-19 nadal występuje w 2026 roku i czy jest nowa fala?
COVID-19 nadal krąży w 2026 roku. W 38. tygodniu kalendarzowym 2026 r. zgłaszana liczba przypadków w Niemczech była niska i stabilna, a poziomy w ściekach były niskie, z nieznacznie podwyższonymi wartościami (RKI). Sezony zwykle zaczynają rosnąć od połowy sierpnia i osiągają szczyt między połową października a początkiem grudnia (STIKO, Epidemiologisches Bulletin 28/2026).
Jakie warianty COVID-19 występują i jak się nazywają?
Stan na 27 lipca 2026 r. WHO nie wymienia żadnego VOC, wskazuje JN.1 jako wariant budzący zainteresowanie oraz wymienia PQ.16.1.1, NB.1.8.1, XFG i BA.3.2 jako warianty monitorowane (lista z 27 lipca 2026 r.). ECDC wymienia BA.2.86 jako wariant budzący zainteresowanie dla tej samej rodziny linii, a także NB.1.8.1, XFG i BA.3.2 jako monitorowane (25 września 2026 r.).
Jakie objawy wiążą się z nowymi wariantami, takimi jak BA.3.2, i kiedy należy zwrócić się o pomoc lekarską?
Żaden organ (RKI, CDC, WHO ani ECDC) nie opisuje objawów specyficznych dla NB.1.8.1, XFG lub BA.3.2 (stan na wrzesień 2026 r.). Skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpi duszność, utrzymująca się gorączka lub objawy, które się nasilają, a w przypadku przynależności do grupy ryzyka zasięgnij porady wcześnie. Osoby dorosłe w wieku 65 lat i starsze, osoby z chorobami współistniejącymi oraz osoby, które nigdy nie były zakażone, nadal mogą ciężko zachorować (ECDC, 4 września 2026 r.).
Źródła
Ostatnia aktualizacja: wrzesień 2026.
- ECDC: SARS-CoV-2 variants of concern, stan na 25 września 2026. ecdc.europa.eu
- ECDC: Communicable disease threats report, tydzień 39 (od 19 do 25 września 2026). ecdc.europa.eu
- ECDC: Communicable disease threats report, tydzień 36 (od 29 sierpnia do 4 września 2026). ecdc.europa.eu
- ECDC: Threat Assessment Brief, Omicron (B.1.1.529), pierwsza aktualizacja, grudzień 2021. ecdc.europa.eu
- RKI: ARE-Bericht, tydzień kalendarzowy 38 (od 14 do 20 września 2026). rki.de
- RKI: comiesięczny raport ARE, tygodnie od 32 do 35 (stan na 1 września 2026). influenza.rki.de
- RKI: tygodniowy raport ARE, tydzień kalendarzowy 5 roku 2026. influenza.rki.de
- RKI: tygodniowy raport ARE, tydzień kalendarzowy 17 (stan na 28 kwietnia 2026). influenza.rki.de
- RKI: RKI guide on COVID-19, stan na 24 sierpnia 2026. rki.de
- RKI: FAQ dotyczące COVID-19 i ostrych infekcji dróg oddechowych, 2026. rki.de
- RKI/STIKO: Epidemiologisches Bulletin 28/2026, 9 lipca 2026. rki.de
- WHO: COVID-19 variants dashboard, stan na 27 lipca 2026. data.who.int
- WHO: SARS-CoV-2 circulation dashboard, od 26 lipca do 23 sierpnia 2026, pobrano 29 września 2026. data.who.int
- WHO TAG-VE: Risk evaluation PQ.16.1.1, 27 lipca 2026. cdn.who.int
- WHO TAG-VE: Risk evaluation NB.1.8.1, 23 maja 2025. cdn.who.int
- WHO TAG-VE: Risk evaluation XFG, 25 czerwca 2025. cdn.who.int
- WHO TAG-VE: Risk evaluation BA.3.2, 5 grudnia 2025. cdn.who.int
- WHO: Updated working definitions and primary actions for SARS-CoV-2 variants, 2023. who.int
- WHO: Historical working definitions and primary actions for SARS-CoV-2 variants, 2023. who.int
- WHO: COVID-19 Epidemiological Update, wydanie 167, 2024. who.int
- WHO: Statement on the fifteenth IHR Emergency Committee, 5 maja 2023. who.int
- WHO: Coronavirus disease (COVID-19) fact sheet, 2025. who.int
- WHO TAG-CO-VAC: Statement on the antigen composition of COVID-19 vaccines, 16 maja 2026. who.int
- EMA: ETF recommends updating COVID-19 vaccines to target new LP.8.1 variant, 2025. ema.europa.eu
- EMA: ETF recommends updating COVID-19 vaccines to target XFG, 29 maja 2026. ema.europa.eu
- EMA: Recommendation on the antigenic composition of COVID-19 vaccines 2026-2027 (EMA/127531/2026). ema.europa.eu
- EMA: CHMP meeting highlights, od 20 do 23 lipca 2026. ema.europa.eu
- CDC: Variants and Genomic Surveillance, aktualizacja z 25 września 2026. cdc.gov
- CDC: Respiratory Illnesses Data Channel, 25 września 2026. cdc.gov
- CDC: Clinical Presentation of COVID-19, 5 lutego 2026. cdc.gov
- CDC MMWR: Early detection and surveillance of the SARS-CoV-2 variant BA.3.2, 19 marca 2026. cdc.gov
- CDC: Preventing spread of respiratory viruses when you are sick, 2025. cdc.gov
- PEI: SARS-CoV-2 test systems, stan na 2023. pei.de
- PEI: Antigen tests and the Omicron variant, 30 grudnia 2021. pei.de
- FDA: At-Home COVID-19 Diagnostic Tests FAQ, 2025. fda.gov
- FDA: COVID-19 vaccines (2026-2027 formula) for use in the United States beginning in fall 2026, 2026. fda.gov
- Gavi VaccinesWork: Eight things you need to know about the new "Nimbus" and "Stratus" COVID-19 variants, 2025. gavi.org
- Davies NG et al.: Estimated transmissibility and impact of SARS-CoV-2 lineage B.1.1.7 in England, Science 2021. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
