Działania niepożądane retatrutydu według dawki: nudności, mrowienie, tętno

Działania niepożądane retatrutydu: najważniejsze informacje

Działania niepożądane retatrutydu dotyczą głównie przewodu pokarmowego, a ich częstość na ogół rośnie wraz z dawką. Poniższe dane pochodzą z opublikowanych badań i komunikatów prasowych Lilly; ostatnia weryfikacja: wrzesień 2026 r.

• W badaniach fazy 3 TRIUMPH nudności występowały u 13,7 do 43,2 procent uczestników przyjmujących retatrutyd, wobec 5,8 do 14,8 procent przyjmujących placebo, zależnie od badania i dawki.
• Najwyższą częstość nudności w fazie 3, wynoszącą 43,2 procent przy dawce 12 mg, odnotowano w TRIUMPH-4, wobec 10,7 procent przy placebo.
• W fazie 2 dawka początkowa miała duże znaczenie: przy tej samej dawce docelowej 8 mg nudności występowały u 17,1 procent osób rozpoczynających od 2 mg i u 60,0 procent rozpoczynających od 4 mg.
• Dyzestezja, czyli mrowienie lub zmienione czucie skóry, występowała u 20,9 procent osób przyjmujących 12 mg w TRIUMPH-4, wobec 0,7 procent przy placebo.
• W badaniu fazy 2 dotyczącym otyłości częstość akcji serca rosła wraz z dawką, osiągała szczyt około 24. tygodnia, a następnie spadała; w TRIUMPH-3 liczba zdarzeń sercowo-naczyniowych nie różniła się istotnie od placebo.
• W badaniach TRIUMPH-1 do TRIUMPH-4 od 3,8 do 18,2 procent uczestników przerwało leczenie z powodu działań niepożądanych, wobec 4,0 do 4,9 procent w grupach placebo.

Przejdź do działań niepożądanych według dawki, częstości akcji serca i bezpieczeństwa sercowo-naczyniowego lub najczęściej zadawanych pytań. Schematy dawkowania opisuje przewodnik po dawkowaniu retatrutydu.

Czym jest retatrutyd?

Retatrutyd (LY3437943) to badany przez Eli Lilly peptyd podawany raz w tygodniu, który jednocześnie aktywuje trzy receptory hormonalne: GIP, GLP-1 i glukagonowy. W badaniach jest wstrzykiwany podskórnie raz w tygodniu.

Prace nad nim dotyczą otyłości, cukrzycy typu 2 i powiązanych schorzeń. Program fazy 3 obejmuje TRIUMPH-1 do TRIUMPH-4 oraz badania TRANSCEND-T2D; omówienie retatrutydu i wyników TRIUMPH szczegółowo opisuje związek i wyniki dotyczące masy ciała. Ten przewodnik skupia się na tolerancji. Informacje o zatwierdzeniu i dostępie znajdują się w części status prawny i antydopingowy.

Jak retatrutyd działa w organizmie

Retatrutyd aktywuje receptory GIP, GLP-1 i glukagonowy. Sygnały GLP-1 i GIP zmniejszają apetyt i spożycie kalorii, a aktywność receptora glukagonowego zwiększa wydatek energetyczny.

Badania przedkliniczne opisują tę cząsteczkę jako działającą w sposób zrównoważony na receptory glukagonowy i GLP-1, a silniej na receptor GIP. Badanie na myszach wiąże sygnalizację glukagonową w wątrobie z szybszym rozkładem PCSK9 i niższym poziomem cholesterolu LDL, ale nie wykazano tego mechanizmu dla retatrutydu u ludzi.

Parametry farmakokinetyczne są proporcjonalne do dawki, a okres półtrwania wynosi około 6 dni, co uzasadnia podawanie raz w tygodniu. W badaniach najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są dolegliwości żołądkowo-jelitowe.

Najczęstsze działania niepożądane retatrutydu (żołądkowo-jelitowe)

Dolegliwości żołądkowo-jelitowe, głównie nudności i biegunka, są najczęstszymi działaniami niepożądanymi w badaniach retatrutydu. Częstość nudności i wymiotów na ogół rosła od dawki 4 mg do 12 mg, natomiast biegunka przy 12 mg występowała podobnie często lub rzadziej niż przy 9 mg w TRIUMPH-1, TRIUMPH-3 i TRIUMPH-4. Raporty z badań opisują te dolegliwości jako przeważnie łagodne lub umiarkowane.

W większości badań najczęściej występowały nudności; w TRIUMPH-3 częściej zgłaszano biegunkę (30,1 i 24,4 procent wobec 21,7 i 22,4 procent w przypadku nudności). W czterech badaniach TRIUMPH częstość nudności wynosiła od 13,7 procent przy 4 mg w TRIUMPH-2 do 43,2 procent przy 12 mg w TRIUMPH-4, a w grupach placebo od 5,8 do 14,8 procent. Zaparcia występowały częściej wraz ze wzrostem dawki w dwóch badaniach, które podają te dane; częstość biegunki nie rosła konsekwentnie (przy 12 mg była niższa niż przy 9 mg w TRIUMPH-1, TRIUMPH-3 i TRIUMPH-4), a nie każde badanie podaje dane o każdym objawie.

Spośród badań TRIUMPH zmniejszony apetyt zgłoszono tylko w TRIUMPH-4: u 19,0 procent osób przyjmujących 9 mg i 18,2 procent przyjmujących 12 mg, wobec 9,4 procent przy placebo. W badaniu fazy 2 z udziałem osób z cukrzycą typu 2 łagodne lub umiarkowane dolegliwości żołądkowo-jelitowe wystąpiły u 35 procent uczestników we wszystkich grupach retatrutydu łącznie (67 ze 190), od 13 procent przy 0,5 mg do 50 procent w grupie 8 mg z szybkim zwiększaniem dawki, wobec 13 procent przy placebo.

Dokładne częstości według badania i dawki przedstawia tabela działań niepożądanych według dawki. Wyniki badań dotyczące postępowania przy tych dolegliwościach omówiono w części jak długo utrzymują się działania niepożądane i co pomaga.

Działania niepożądane retatrutydu według dawki

W większości porównań częstość rośnie wraz z dawką: w TRIUMPH-1 nudności występowały u 28,6 procent osób przy 4 mg, 38,4 procent przy 9 mg i 42,4 procent przy 12 mg, wobec 14,8 procent przy placebo. Nie ma jednak jednej reguły dla każdego objawu, ponieważ w TRIUMPH-1, TRIUMPH-3 i TRIUMPH-4 biegunka występowała rzadziej przy 12 mg niż przy 9 mg (wyraźnie w TRIUMPH-3: 24,4 wobec 30,1 procent).

Myślnik oznacza, że źródło nie podaje danej wartości. Wszystkie dane TRIUMPH pochodzą z komunikatów prasowych Lilly (od grudnia 2025 r. do lipca 2026 r.); recenzowane publikacje tych czterech badań nie są jeszcze dostępne. Wiersz TRANSCEND-T2D-1 pochodzi z recenzowanej publikacji w Lancet, a wartości w jednej komórce podano w kolejności dawek.

Warto to powiedzieć wprost: nie można ogólnie stwierdzić, że dawka 9 mg jest lepiej tolerowana niż 12 mg. W TRIUMPH-1, TRIUMPH-3 i TRIUMPH-4 więcej uczestników przerywało leczenie przy 12 mg, natomiast w TRIUMPH-2 wskaźnik przerwania był wyższy w grupie 9 mg.

Dyzestezja (mrowienie skóry) przy stosowaniu retatrutydu

Dyzestezja oznacza mrowienie, pieczenie lub inne zmienione czucie skóry bez oczywistej przyczyny. W TRIUMPH-4 występowała u 20,9 procent osób przyjmujących 12 mg i 8,8 procent przyjmujących 9 mg, wobec 0,7 procent przy placebo.

W żadnym innym badaniu częstość nie zbliżyła się do 20,9 procent przy 12 mg w TRIUMPH-4: wynosiła od 5,1 do 12,5 procent w TRIUMPH-1, od 4,5 do 7,3 procent w TRIUMPH-2, 6,4 procent przy obu dawkach w TRIUMPH-3 oraz od 2,3 do 4,5 procent w TRANSCEND-T2D-1, wobec 0,0 procent przy placebo. W badaniu fazy 2 dotyczącym otyłości allodynia, czyli ból wywołany lekkim dotykiem, pojawiła się tylko w grupie 12 mg, u 4 z 62 uczestników.

W TRIUMPH-4 Lilly opisała dyzestezję jako przeważnie łagodną i rzadko prowadzącą do przerwania leczenia. W raportach z badań zdarzenie to stanowi odrębny sygnał, niezależny od dolegliwości żołądkowo-jelitowych.

Retatrutyd, częstość akcji serca i bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe

W badaniu fazy 2 dotyczącym otyłości częstość akcji serca rosła zależnie od dawki, osiągała szczyt około 24. tygodnia, a następnie spadała. Komunikaty prasowe TRIUMPH nie podają wartości częstości akcji serca, a pełne publikacje TRIUMPH nie są jeszcze dostępne.

Liczby zdarzeń sercowo-naczyniowych udokumentowano w TRIUMPH-3, do którego włączono osoby z rozpoznaną chorobą sercowo-naczyniową. W tym badaniu liczba poważnych niepożądanych zdarzeń sercowo-naczyniowych (MACE) według definicji pięcioskładnikowej (MACE-5) wynosiła 44 przy retatrutydzie wobec 52 przy placebo, a współczynnik ryzyka wynosił 0,82 (95-procentowy przedział ufności od 0,55 do 1,22). Według definicji trójskładnikowej (MACE-3) odnotowano 27 zdarzeń wobec 23, przy współczynniku ryzyka 1,12 (od 0,64 do 1,96).

Oba przedziały ufności obejmują 1, więc żadna z różnic nie była statystycznie istotna, a liczba zdarzeń jest niewielka. TRIUMPH-3 nie zaprojektowano jako badania wyników sercowo-naczyniowych; specjalne badanie TRIUMPH-Outcomes (NCT06383390) przewiduje około 10 000 uczestników i ma trwać mniej więcej do 2029 r.

Przerwanie leczenia: jak często przyczyną są działania niepożądane

W TRIUMPH-1 do TRIUMPH-4 od 3,8 do 18,2 procent uczestników przerwało leczenie z powodu działań niepożądanych, wobec 4,0 do 4,9 procent przy placebo. Dane dla poszczególnych dawek zawiera tabela działań niepożądanych według dawki.

W TRIUMPH-4 odsetki przy retatrutydzie były niższe wśród uczestników z BMI wynoszącym co najmniej 35 na początku badania: 8,8 procent przy 9 mg i 12,1 procent przy 12 mg, wobec 4,8 procent przy placebo. W recenzowanym badaniu TRANSCEND-T2D-1 od 2 do 5 procent uczestników przyjmujących retatrutyd przerwało leczenie z powodu działań niepożądanych, wobec żadnego uczestnika przyjmującego placebo.

Jak długo utrzymują się działania niepożądane retatrutydu i co pomaga

Raporty z badań fazy 2 i TRIUMPH nie podają typowego czasu trwania dolegliwości żołądkowych, a jedynym udokumentowanym sposobem poprawy tolerancji jest rozpoczęcie od niższej dawki i wolniejsze jej zwiększanie: w fazie 2 nudności wystąpiły u 17,1 procent osób przy dawce 8 mg po rozpoczęciu od 2 mg, wobec 60,0 procent po rozpoczęciu od 4 mg. W programie fazy 3 leczenie zaczyna się od 2 mg i zwiększa dawkę co 4 tygodnie (etapy 2, 4, 6, 9 i 12 mg) aż do dawki docelowej 4, 9 lub 12 mg.

Co badania pokazują o czasie występowania objawów

Raporty z badań nie opisują przetestowanego protokołu postępowania przy nudnościach, biegunce ani innych dolegliwościach żołądkowych. Jedyny udokumentowany przebieg w czasie, dotyczący częstości akcji serca, opisano w części częstość akcji serca i bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe.

Okres półtrwania wynoszący około 6 dni wyjaśnia schemat podawania raz w tygodniu; jest to parametr farmakokinetyczny, a nie miara czasu trwania działań niepożądanych.

Faza 2: nudności według dawki początkowej

Wyniki rejestrowe badania fazy 2 dotyczącego otyłości (NCT04881760). Wartość 60,0 procent dotyczy grupy 8 mg z szybkim zwiększaniem dawki, a porównanie dwóch grup 8 mg pokazuje, że różnicę stanowiła dawka początkowa, nie docelowa.

Działania niepożądane retatrutydu a tirzepatydu i semaglutydu

Retatrutyd, tirzepatyd i semaglutyd różnią się działaniem na receptory: retatrutyd aktywuje receptory GIP, GLP-1 i glukagonowy, tirzepatyd (Mounjaro) jest agonistą receptorów GIP i GLP-1, a semaglutyd agonistą receptora GLP-1. Nie opublikowano jeszcze badania porównującego bezpośrednio ich działania niepożądane.

Odsetków z odrębnych badań nie można porównywać bezpośrednio, ponieważ różnią się populacje, czas trwania i projekty badań. Trwają dwa badania z bezpośrednim porównaniem: TRIUMPH-5 (NCT06662383) porównuje retatrutyd z tirzepatydem, a zakończenie oceny pierwszorzędowego punktu końcowego planowano na listopad 2026 r.; TRANSCEND-T2D-2 (NCT06260722) porównuje retatrutyd z semaglutydem u osób z cukrzycą typu 2. Zakończenie oceny pierwszorzędowego punktu końcowego w tym drugim badaniu planowano na sierpień 2026 r., ale we wrześniu 2026 r. wyników jeszcze nie opublikowano.

Wyniki dotyczące masy ciała przy retatrutydzie przedstawiają pełne wyniki badań fazy 3 TRIUMPH; badania referencyjne tirzepatydu i semaglutydu to SURMOUNT-1 i STEP 1.

Skąd pochodzą dane o działaniach niepożądanych retatrutydu

Dane dotyczące tolerancji pochodzą z dwóch recenzowanych badań fazy 2 oraz programów fazy 3 TRIUMPH i TRANSCEND. Spośród badań fazy 3 do września 2026 r. tylko TRANSCEND-T2D-1 opublikowano w recenzowanym czasopiśmie, a dane TRIUMPH-1 do TRIUMPH-4 pochodzą z komunikatów prasowych Lilly.

Liczby dla TRIUMPH-1 i TRIUMPH-3 dotyczą osób losowo przydzielonych; rejestry podają nieco niższe liczby osób włączonych do badań.

Dawki retatrutydu w badaniach: krótki przegląd

Retatrutyd jest lekiem badanym, dla którego nie ma zatwierdzonych zaleceń dotyczących dawkowania; podane tutaj wartości to dawki stosowane w badaniach lub opisywane sposoby użycia, a nie zalecenia. W badaniach fazy 3 podawanie zaczyna się od 2 mg raz w tygodniu i zwiększa dawkę co 4 tygodnie przez etapy 2, 4, 6, 9 i 12 mg, do dawki docelowej 4, 9 lub 12 mg zależnie od badania.

Jeśli chodzi o opisywane sposoby użycia, strona produktu jednego dostawcy (BergdorfBio) wymienia 0,5 mg tygodniowo jako protokół badawczy dla początkujących oraz od 2 do 12 mg tygodniowo jako protokół zaawansowany. Dawka 0,5 mg nie jest dawką początkową w fazie 3; w badaniu fazy 2 dotyczącym cukrzycy typu 2 stanowiła grupę niskiej dawki podawanej bez zwiększania. Pełna tabela dawkowania retatrutydu i zwiększania dawek obejmuje każdy etap.

Jak przygotować roztwór retatrutydu i wykonać wstrzyknięcie: krótki przewodnik

Fiolki badawcze, takie jak fiolka badawcza retatrutydu, zawierają liofilizowany proszek mieszany przed użyciem z wodą bakteriostatyczną (10 ml). Dodanie 2 ml do fiolki 10 mg daje stężenie 5 mg/ml.

Obliczenia są proste: stężenie w mg/ml to zawartość fiolki w mg podzielona przez objętość rozpuszczalnika w ml; objętość w ml to dawka w mg podzielona przez stężenie; jednostki na strzykawce U-100 to objętość w ml pomnożona przez 100. Przy stężeniu 5 mg/ml dawka 2 mg odpowiada 0,4 ml lub 40 jednostkom, a 0,5 mg odpowiada 0,1 ml lub 10 jednostkom, ponieważ jedna jednostka na strzykawce U-100 to 0,01 ml. Jeśli nie masz pewności, ile wody bakteriostatycznej dodać do fiolek o innych pojemnościach, skorzystaj z kalkulatora peptydowego.

Jedna jednostka na strzykawce U-40 to 0,025 ml, więc pomylenie skal U-40 i U-100 prowadzi do błędu dawkowania o współczynniku 2,5; oznaczenia na strzykawce określają objętość, a nie jednostki leku. Technika użycia igły jest zgodna z zaleceniami dotyczącymi insuliny FITTER 2016 i FIT UK 2019, które jako pierwszy wybór wskazują najkrótsze igły (4 mm do wstrzykiwacza, 6 mm do strzykawki). Instrukcję krok po kroku zawiera przewodnik po wstrzykiwaniu retatrutydu; ogólne wyposażenie przedstawiono w kategoriach materiały do wstrzyknięć i akcesoria do wstrzyknięć. W badaniach retatrutyd wstrzykuje się podskórnie raz w tygodniu.

Status prawny i antydopingowy (wrzesień 2026)

Według stanu na wrzesień 2026 r. retatrutyd jest lekiem badanym, którego nie zatwierdził żaden organ, i nie może być zgodnie z prawem sprzedawany ani reklamowany do stosowania u ludzi. Legalny dostęp odbywa się poprzez badania Lilly oraz, od czerwca 2026 r., program rozszerzonego dostępu przed zatwierdzeniem (NCT07629401) dla osób z BMI co najmniej 35 i przynajmniej dwoma ciężkimi schorzeniami związanymi z otyłością, gdy zatwierdzone terapie zawiodły i udział w badaniu nie jest możliwy.

Lilly planuje złożyć do FDA wniosek o dopuszczenie produktu biologicznego (Biologics License Application) w pierwszym kwartale 2027 r. FDA ostrzegła sprzedawców chemikaliów badawczych, że produkty zawierające retatrutyd oznaczone „wyłącznie do użytku badawczego” są traktowane jako niezatwierdzone leki, jeśli oferuje się je do stosowania u ludzi; w sierpniu 2026 r. Lilly pozwała sześciu sprzedawców retatrutydu.

Na Liście Substancji i Metod Zabronionych WADA kategoria S0 obejmuje substancje farmakologiczne bez zatwierdzenia przez organ ochrony zdrowia do stosowania u ludzi, w tym leki w fazie badań klinicznych. Lista na 2027 r., opublikowana we wrześniu 2026 r. i obowiązująca od 1 stycznia 2027 r., utrzymuje kategorię S0 i dodaje kolejne przykłady. Retatrutyd nie jest wymieniony z nazwy, ale jako lek w fazie badań klinicznych bez zatwierdzenia do stosowania u ludzi mieści się w definicji S0, a substancje S0 są zabronione w każdym czasie, podczas zawodów i poza nimi. Sportowcy mogą potwierdzić status w NADA lub Global DRO. Zatwierdzeni agoniści receptora GLP-1, tacy jak semaglutyd i tirzepatyd, nie są zabronieni i pozostają w programie monitorującym na 2027 r.

Najczęściej zadawane pytania

Jakie są najczęstsze działania niepożądane retatrutydu?

W programie badań najczęstsze są dolegliwości żołądkowo-jelitowe. W badaniach fazy 3 TRIUMPH nudności występowały u 13,7 do 43,2 procent uczestników przyjmujących retatrutyd, wobec 5,8 do 14,8 procent przy placebo, zależnie od badania i dawki; raporty opisują je jako przeważnie łagodne lub umiarkowane. Inne częste dolegliwości to biegunka, zaparcia i wymioty, a w TRIUMPH-3 biegunka występowała częściej niż nudności.

Czy dawka 9 mg jest lepiej tolerowana niż 12 mg?

Nie ma jednolitego wzorca. W TRIUMPH-1, TRIUMPH-3 i TRIUMPH-4 więcej uczestników przerywało leczenie z powodu działań niepożądanych przy 12 mg niż przy 9 mg, natomiast w TRIUMPH-2 odsetek przerwań był wyższy przy 9 mg (11,6 procent) niż przy 12 mg (7,7 procent). W każdym badaniu, które podało dane dla obu dawek, nudności występowały częściej przy 12 mg niż przy 9 mg.

Czym jest dyzestezja (mrowienie skóry) przy retatrutydzie?

Dyzestezja oznacza mrowienie, pieczenie lub inne zmienione czucie skóry. Udokumentowano ją w badaniach retatrutydu: u 20,9 procent osób przyjmujących 12 mg w TRIUMPH-4, wobec 0,7 procent przy placebo, oraz u 2,3 do 4,5 procent w TRANSCEND-T2D-1, wobec żadnego przypadku przy placebo. W TRIUMPH-4 większość przypadków była łagodna i rzadko prowadziła do przerwania leczenia. W fazie 2 ból wywołany lekkim dotykiem pojawił się tylko przy 12 mg.

Czy retatrutyd zwiększa częstość akcji serca?

W badaniu fazy 2 dotyczącym otyłości częstość akcji serca rosła zależnie od dawki, osiągała szczyt około 24. tygodnia, a następnie spadała. Komunikaty prasowe TRIUMPH nie podają wartości częstości akcji serca, a pełne publikacje TRIUMPH nie są jeszcze dostępne, dlatego podsumowanie danych z fazy 3 dotyczących częstości akcji serca nie jest na razie możliwe.

Jak długo utrzymują się działania niepożądane retatrutydu?

Cytowane raporty z badań nie podają, jak długo utrzymują się poszczególne dolegliwości żołądkowe. Jedyny udokumentowany przebieg w czasie dotyczy zmian częstości akcji serca w fazie 2: osiągała szczyt około 24. tygodnia, a następnie spadała; osobno wykazano, że rozpoczęcie od 2 mg zamiast 4 mg obniżyło częstość nudności. Okres półtrwania wynoszący około 6 dni wyjaśnia podawanie raz w tygodniu, ale nie określa czasu trwania działań niepożądanych.

Co pomaga przy działaniach niepożądanych retatrutydu?

Badania dokumentują jeden sposób: rozpoczęcie od niższej dawki i wolniejsze jej zwiększanie. W fazie 2 przy dawce 8 mg nudności wystąpiły u 17,1 procent osób zaczynających od 2 mg, wobec 60,0 procent zaczynających od 4 mg, a w programie fazy 3 dawkę zwiększa się co 4 tygodnie, zaczynając od 2 mg. W wykorzystanych tu źródłach nie opisano przetestowanego protokołu postępowania przy nudnościach ani biegunce.

Jak często ludzie przerywają stosowanie retatrutydu z powodu działań niepożądanych?

W badaniach TRIUMPH-1 do TRIUMPH-4 od 3,8 do 18,2 procent uczestników przerwało leczenie z powodu działań niepożądanych, wobec 4,0 do 4,9 procent przy placebo. W TRANSCEND-T2D-1 odsetek wynosił od 2 do 5 procent przy retatrutydzie, wobec żadnego przypadku przy placebo. W TRIUMPH-4 odsetki przy retatrutydzie były niższe w podgrupie z BMI co najmniej 35 na początku badania niż w całej badanej populacji.

Czy działania niepożądane retatrutydu są poważniejsze niż tirzepatydu lub semaglutydu?

Nie opublikowano bezpośredniego porównania tolerancji, a odsetki z odrębnych badań nie są bezpośrednio porównywalne. Trwają dwa badania bezpośrednie: TRIUMPH-5 porównujące retatrutyd z tirzepatydem oraz TRANSCEND-T2D-2 porównujące go z semaglutydem u osób z cukrzycą typu 2; zakończenie oceny pierwszorzędowego punktu końcowego TRANSCEND-T2D-2 planowano na sierpień 2026 r., lecz we wrześniu 2026 r. nie opublikowano jeszcze wyników.

Czy retatrutyd może powodować niski poziom cukru we krwi?

W badaniu fazy 2 z udziałem osób z cukrzycą typu 2 oraz w badaniu fazy 3 TRANSCEND-T2D-1 nie zgłoszono ciężkiej hipoglikemii. W badaniu fazy 2 głównymi działaniami niepożądanymi były łagodne lub umiarkowane dolegliwości żołądkowo-jelitowe; w TRANSCEND-T2D-1 odsetek przerwań leczenia z powodu działań niepożądanych wynosił od 2 do 5 procent.

Czy retatrutyd jest bezpieczny? Jakie poważne zagrożenia zgłoszono w badaniach?

Bezpieczeństwo długoterminowe nie zostało jeszcze ustalone: pełne publikacje TRIUMPH nie są jeszcze dostępne, a specjalne badanie TRIUMPH-Outcomes ma trwać mniej więcej do 2029 r. W TRIUMPH-3, do którego włączono osoby z rozpoznaną chorobą sercowo-naczyniową, odnotowano 44 poważne niepożądane zdarzenia sercowo-naczyniowe przy retatrutydzie wobec 52 przy placebo (MACE-5) oraz 27 wobec 23 (MACE-3); żadna z różnic nie była statystycznie istotna. Komunikaty prasowe nie podają danych liczbowych o zapaleniu trzustki ani zdarzeniach dotyczących pęcherzyka żółciowego lub tarczycy.

Czy w badaniach retatrutydu zgłaszano utratę włosów lub mięśni?

Cytowane tutaj źródła nie podają danych liczbowych dotyczących utraty włosów ani mięśni. Udokumentowane zdarzenia obejmują objawy żołądkowo-jelitowe, zmniejszony apetyt, dyzestezję i allodynię, zmiany częstości akcji serca, liczby zdarzeń sercowo-naczyniowych oraz przerwania leczenia. Pełne recenzowane publikacje TRIUMPH-1 do TRIUMPH-4 nie są jeszcze dostępne według stanu na wrzesień 2026 r.

Źródła

1. Jastreboff AM i wsp.: Retatrutyd, agonista trzech receptorów hormonalnych, w leczeniu otyłości: badanie fazy 2 (NCT04881760). New England Journal of Medicine 2023.
2. ClinicalTrials.gov: wyniki rejestrowe NCT04881760 (zdarzenia niepożądane według dawki początkowej, obserwacje dotyczące czucia skórnego).
3. Rosenstock J i wsp.: Retatrutyd u osób z cukrzycą typu 2: badanie fazy 2 (NCT04867785). Lancet 2023.
4. Coskun T i wsp.: LY3437943 od odkrycia do klinicznego potwierdzenia koncepcji. Cell Metabolism 2022.
5. Spolitu S i wsp.: Sygnalizacja glukagonowa w wątrobie reguluje PCSK9 i cholesterol LDL (badanie na myszach). Circulation Research 2019.
6. Urva S i wsp.: Badanie fazy 1b LY3437943 z wielokrotnym podawaniem coraz większych dawek (NCT04143802). Lancet 2022.
7. Bajaj HS i wsp.: TRANSCEND-T2D-1 (NCT06354660). Lancet 2026.
8. Lilly, 23 lipca 2026 r.: wstępne wyniki TRIUMPH-2 i TRIUMPH-3 (NCT05929079, NCT05882045), w tym dane MACE z TRIUMPH-3.
9. Lilly, 21 maja 2026 r.: wstępne wyniki TRIUMPH-1 (NCT05929066).
10. Lilly, 11 grudnia 2025 r.: wstępne wyniki TRIUMPH-4 (NCT05931367).
11. Wyniki finansowe Lilly za II kwartał 2026 r.: formularz 8-K, załącznik 99.1 (wniosek BLA planowany na I kwartał 2027 r.).
12. ClinicalTrials.gov: TRIUMPH-5 (NCT06662383), retatrutyd a tirzepatyd.
13. ClinicalTrials.gov: TRANSCEND-T2D-2 (NCT06260722), retatrutyd a semaglutyd.
14. ClinicalTrials.gov: TRIUMPH-Outcomes (NCT06383390).
15. ClinicalTrials.gov: rozszerzony dostęp do retatrutydu przed zatwierdzeniem (NCT07629401).
16. U.S. Food and Drug Administration: pismo ostrzegawcze, Gram Peptides (31 marca 2026 r.).
17. BioPharma Dive: Lilly pozywa sprzedawców leku na otyłość z czarnego rynku (12 sierpnia 2026 r.).
18. Światowa Agencja Antydopingowa: Lista Substancji i Metod Zabronionych na 2027 r. (opublikowana we wrześniu 2026 r., obowiązuje od 1 stycznia 2027 r.).
19. IFBB: przedruk Listy Substancji i Metod Zabronionych WADA (S0, substancje niezatwierdzone).
20. Jastreboff AM i wsp.: SURMOUNT-1, tirzepatyd (NCT04184622). New England Journal of Medicine 2022.
21. Wilding JPH i wsp.: STEP 1, semaglutyd 2,4 mg (NCT03548935). New England Journal of Medicine 2021.
22. Barrera F, Murvelashvili N: weterynaryjne strzykawki insulinowe (skale U-100 i U-40). Case Reports in Endocrinology 2019.
23. Frid AH i wsp.: Nowe zalecenia dotyczące podawania insuliny (FITTER). Mayo Clinic Proceedings 2016.
24. FIT UK: Brytyjskie zalecenia dotyczące techniki wstrzyknięć i infuzji, wydanie 5. 2019.