CJC-1295 i ipamorelina: najważniejsze informacje
CJC-1295 i ipamorelina to peptydy badawcze działające na dwie różne części osi GH. Ten przewodnik omawia dowody, dawki opisywane w praktyce, rekonstytucję oraz status zatwierdzenia we wrześniu 2026 r.
- Typowy produkt to mieszanina 1:1 zawierająca 5 mg CJC-1295 bez DAC i 5 mg ipamoreliny w fiolce.
- W badaniach na ludziach stosowano CJC-1295 z DAC w pojedynczych wstrzyknięciach lub co 1 do 2 tygodni (20 do 250 µg/kg, czyli 1,4 do 17,5 mg przy masie 70 kg) bądź ipamorelinę dożylnie. Nie ma kontrolowanego badania z udziałem ludzi dotyczącego mieszaniny ani postaci bez DAC.
- W praktyce (według relacji) najczęściej opisywano 100 mcg każdego peptydu od jednego do trzech razy dziennie, co przy użyciu 3 ml rozpuszczalnika odpowiada 6 jednostkom na strzykawce U-100 na wstrzyknięcie.
- Po zmieszaniu dostawca zaleca zużyć roztwór w ciągu około czterech tygodni w temperaturze 2 do 8 °C; nie opublikowano niezależnych danych o trwałości.
Można przejść do tabeli dawek, etapów rekonstytucji lub częstych pytań.
Czym jest mieszanina CJC-1295 i ipamoreliny?
CJC-1295 i ipamorelina to połączenie dwóch peptydów uwalniających GH, zazwyczaj CJC-1295 bez DAC (Mod GRF 1-29) z ipamoreliną, często sprzedawane jako mieszanina 1:1, na przykład 5 mg + 5 mg w fiolce.
CJC-1295 jest syntetycznym analogiem hormonu uwalniającego hormon wzrostu (GHRH), a ipamorelina to pentapeptyd uwalniający GH przez receptor grelinowy (GHS). Połączenie zwykle występuje jako liofilizowany produkt badawczy; mieszanina CJC-1295/ipamorelina (5 mg + 5 mg) jest przykładem takiej postaci.
Nazewnictwo jest niejednolite. W literaturze naukowej „CJC-1295” zwykle oznacza długo działającą postać z DAC, natomiast sklepy pod tą nazwą zwykle sprzedają postać bez DAC. FDA wymienia CJC-1295 i CJC-1295 DAC jako dwie różne substancje, których nie można stosować zamiennie (dokument informacyjny FDA, 4 grudnia 2024 r.).
Czym jest CJC-1295 (peptyd CJC)?
CJC-1295 jest 29-aminokwasowym analogiem GHRH(1-29) z czterema podstawieniami (D-Ala2, Gln8, Ala15, Leu27) i występuje w postaci z kompleksem powinowactwa do leku (DAC) oraz bez niego. Postać z DAC zawiera jednostkę maleimidopropionamido-lizyny (MPA-Lys), która wiąże albuminę surowicy, dlatego określa się ją także jako CJC-1295 DAC; postać bez DAC jest powszechnie znana jako Mod GRF 1-29 (Jette i wsp. 2005).
Jak działają CJC-1295 i ipamorelina?
CJC-1295 aktywuje receptor GHRH, a ipamorelina receptor grelinowy (GHS), zatem połączenie ma pobudzać uwalnianie GH przez dwie klasy receptorów.
Natywne GHRH w osoczu ulega rozkładowi do nieaktywnego fragmentu w ciągu minut, a podstawienie D-Ala2 spowalnia ten proces (Frohman i wsp. 1986; Soule i wsp. 1994). W postaci z DAC CJC-1295 wiąże albuminę surowicy. Po jednym podskórnym wstrzyknięciu CJC-1295 z DAC stężenie GH wzrosło od 2 do 10 razy na 6 dni lub dłużej, a IGF-1 od 1,5 do 3 razy na 9 do 11 dni. Pulsacyjny wzorzec uwalniania GH został zachowany; wzrosły głównie wartości minimalne (około 7,5-krotnie) (Teichman i wsp. 2006; Ionescu i Frohman 2006).
Ipamorelina uwalnia GH przez receptor grelinowy i w komórkach przysadki szczurów była mniej więcej równie silna jak GHRP-6 (EC50 1,3 wobec 2,2 nmol/l). U świń nie podnosiła ACTH ani kortyzolu ponad poziom obserwowany przy GHRH nawet przy dawce ponad 200 razy większej niż ED50, lecz porównywalnych danych dotyczących ludzi jest niewiele (Raun i wsp. 1998; dokument informacyjny FDA, 29 października 2024 r.).
Skąd pomysł połączenia? Opiera się na jednym badaniu z 1990 r. obejmującym 18 zdrowych mężczyzn, w którym heksapeptyd GHRP i GHRH(1-44) synergistycznie uwalniały GH. Nie badano tam ani ipamoreliny, ani CJC-1295, a żadne kontrolowane badanie nie sprawdziło tej konkretnej mieszaniny (Bowers i wsp. 1990).
CJC-1295 z DAC a bez DAC (Mod GRF 1-29)
Z DAC szacowany okres półtrwania wynosi 5,8 do 8,1 dnia i tę postać stosowano we wszystkich badaniach na ludziach; dla postaci bez DAC nie podano okresu półtrwania u ludzi i nie ma kontrolowanego badania na ludziach.
Obie postacie są różnymi substancjami i nie można ich stosować zamiennie. FDA nie znalazła badań farmakologicznych postaci bez DAC, a pokrewne fragmenty GHRH ulegają rozkładowi w ciągu minut. Przegląd dowodów z 2026 r. klasyfikuje CJC-1295 z DAC na etapie B (dane z faz 1 i 2), a postać bez DAC na etapie D (brak uwzględnionych w przeglądzie badań na ludziach) (Dominikowski i wsp. 2026).
Badania i dowody dotyczące CJC-1295 i ipamoreliny
Dane z badań na ludziach obejmują trzy małe badania CJC-1295 z DAC u 63 zdrowych ochotników oraz jedno badanie fazy 2 przerwane w 2006 r., a także dożylną ipamorelinę w jednym badaniu farmakokinetycznym i dwóch badaniach fazy 2; mieszaniny ani postaci bez DAC nie badano w kontrolowanym badaniu na ludziach.
W trzech badaniach CJC-1295 uczestniczyło 63 zdrowych ochotników (87 procent mężczyzn, 73 procent otrzymało pojedyncze wstrzyknięcie, dawki 20 do 250 µg/kg). Program fazy 2 dotyczący otyłości trzewnej związanej z HIV (NCT00267527) zakończono w 2006 r. bez opublikowania wyników. Ipamorelinę dwukrotnie badano w fazie 2: po operacji jelit (Beck i wsp. 2014) bez wykazania skuteczności oraz w badaniu ustalającym dawkę (NCT01280344), którego wyników nigdy nie zamieszczono. Dla żadnego z peptydów nie ma programu fazy 3.
Badania na ludziach w skrócie
W trzech małych badaniach sprawdzono CJC-1295 z DAC u zdrowych dorosłych, a w dwóch programach fazy 2 dożylną ipamorelinę, nie wykazując skuteczności.
| Badanie (rok) | Uczestnicy | Substancja i droga podania | Czas trwania | Wynik |
|---|---|---|---|---|
| Teichman 2006, badanie 1 | zdrowi dorośli, część grupy 63 osób | CJC-1295 z DAC podskórnie | obserwacja 28 lub 49 dni | GH od 2 do 10 razy przez 6 dni lub dłużej, IGF-1 od 1,5 do 3 razy przez 9 do 11 dni; IGF-1 powyżej zakresu referencyjnego tylko przy 250 µg/kg; szacowany okres półtrwania 5,8 do 8,1 dnia |
| Teichman 2006, badanie 2 | 24 uczestników w czterech grupach po sześć osób | CJC-1295 z DAC podskórnie | obserwacja 28 lub 49 dni | szacowany okres półtrwania 5,4 do 9,2 dnia; IGF-1 powyżej wartości wyjściowej przez maksymalnie 28 dni; najlepsza tolerancja przy 30 lub 60 µg/kg; brak poważnych działań niepożądanych |
| Ionescu i Frohman 2006 | 12 zdrowych mężczyzn w wieku 20 do 40 lat | CJC-1295 z DAC podskórnie | pomiar tydzień później | częstość i amplituda impulsów bez zmian, minimum GH 7,5-krotnie wyższe, średnie GH +46 %, IGF-1 +45 %, bez IGF-1 powyżej górnej granicy referencyjnej |
| Sackmann-Sala 2009 (ponowna analiza, nie odrębne badanie) | 11 mężczyzn z kohorty Ionescu 2006 | CJC-1295 z DAC podskórnie | pojedyncza dawka | analiza proteomiczna, bez danych o działaniach niepożądanych |
| NCT00267527 (faza 2) | otyłość trzewna związana z HIV (liczby uczestników nie podawano jednolicie) | CJC-1295 z DAC podskórnie wobec placebo | 12 tygodni | przerwane w 2006 r., brak opublikowanych wyników; jeden zgon wskutek ostrego zawału mięśnia sercowego dwie godziny po dawce w 11. tygodniu |
| Gobburu 1999 | 48 zdrowych mężczyzn | ipamorelina dożylnie przez 15 min | pojedyncza dawka | kinetyka proporcjonalna do dawki, końcowy okres półtrwania 2 h, jeden szczyt GH po 0,67 h |
| Beck 2014 | 117 pacjentów po resekcji jelita, 114 uwzględnionych w analizie | ipamorelina dożylnie | do 7 dni | brak istotnych różnic w pierwszorzędowych i drugorzędowych punktach końcowych; zdarzenia niepożądane 87,5 % wobec 94,8 % przy placebo |
| NCT01280344 (faza 2) | 320 uczestników | ipamorelina dożylnie | ukończone w maju 2014 r. | zarejestrowane jako ukończone, nie zamieszczono wyników |
Korzyści i wzrost mięśni: co rzeczywiście zbadano?
Żadne kontrolowane badanie nie wykazało wzrostu mięśni ani zmiany składu ciała po CJC-1295 i ipamorelinie; zmierzone efekty to wzrost GH i IGF-1 po CJC-1295 z DAC. Efektów takich jak utrata tkanki tłuszczowej, jakość snu czy regeneracja nie potwierdzono w badaniach kontrolowanych, a twierdzeń o wzroście mięśni nie potwierdzają dane kliniczne.
Dawkowanie CJC-1295 i ipamoreliny
Najczęściej opisywana dawka CJC-1295 i ipamoreliny to 100 mcg każdego peptydu (6 jednostek na strzykawce U-100 przy 3 ml w fiolce 5 mg + 5 mg), od jednego do trzech razy dziennie; żadna dawka nie jest zatwierdzona, a w badaniach stosowano inne postacie.
Ta część oddziela dawki badawcze od opisywanego stosowania. Opisywane stosowanie oznacza ilości podawane na forach, stronach dostawców i klinik; nie są to dawki z badań ani zalecenia organu ochrony zdrowia. Kolejne części przedstawiają tabelę, to, co badano, i relacje użytkowników.
Tabela dawek CJC-1295 i ipamoreliny
Tabela przedstawia schematy występujące w relacjach o stosowaniu, z jednostkami strzykawki obliczonymi dla fiolki 5 mg + 5 mg zmieszanej z 3 ml wody bakteriostatycznej.
| Schemat (opisywane stosowanie) | Na wstrzyknięcie (każdy peptyd) | Na dzień (każdy peptyd) | Jednostki U-100 na wstrzyknięcie (3 ml) |
|---|---|---|---|
| Na początek, raz dziennie wieczorem przez pierwsze 2 tygodnie | 100 mcg | 100 mcg | 6 jednostek |
| Raz dziennie | 100 do 300 mcg | 100 do 300 mcg | 6 do 18 jednostek |
| Dwa razy dziennie, rano i przed snem | 100 mcg | 200 mcg | 6 jednostek |
| Trzy razy dziennie (schemat z forum) | 100 mcg | 300 mcg | 6 jednostek |
Każde pobranie z mieszaniny 1:1 zawiera oba peptydy, więc ilości CJC-1295 i ipamoreliny na wstrzyknięcie są identyczne. Pojedyncze relacje z forów podają wyższe ilości, aż do 500 mcg CJC-1295 bez DAC plus 1 mg ipamoreliny na dawkę; są to indywidualne opisy, nie utrwalony schemat. Dla innych pojemności fiolek i objętości rozpuszczalnika należy skorzystać z kalkulatora dawek peptydów.
Dawkowanie CJC-1295 i ipamoreliny w badaniach
W badaniach stosowano CJC-1295 z DAC podskórnie w dawkach 20 do 250 µg/kg (1,4 do 17,5 mg przy 70 kg) albo ipamorelinę dożylnie w dawkach około 3 do 100 µg/kg jednorazowo oraz od 0,03 mg/kg dwa razy dziennie do 0,06 mg/kg trzy razy dziennie.
| Substancja | Badanie lub program | Dawka | Schemat | W przeliczeniu na 70 kg |
|---|---|---|---|---|
| CJC-1295 z DAC | Teichman 2006, badanie 1 | 30 do 250 µg/kg podskórnie | pojedyncze dawki rosnące | 2,1 do 17,5 mg na wstrzyknięcie; najlepiej tolerowane 30 lub 60 µg/kg = 2,1 do 4,2 mg |
| CJC-1295 z DAC | Teichman 2006, badanie 2 | 20 do 60 µg/kg podskórnie | w dniach 0 i 14 (30 lub 60 µg/kg) albo 0, 7, 14 (20 lub 30 µg/kg) | 1,4 do 4,2 mg na wstrzyknięcie |
| CJC-1295 z DAC | Ionescu 2006 | 60 lub 90 µg/kg podskórnie | jednorazowo | 4,2 do 6,3 mg |
| CJC-1295 z DAC | NCT00267527 (przerwane) | 60 do 240 µg/kg podskórnie | co tydzień ze zwiększaniem dawki przez 3 tygodnie | 4,2 do 16,8 mg |
| Ipamorelina | Gobburu 1999 | 4,21 do 140,45 nmol/kg dożylnie przez 15 min (około 3 do 100 µg/kg) | jednorazowo | około 0,2 do 7 mg |
| Ipamorelina | Beck 2014 | 0,03 mg/kg dożylnie dwa razy dziennie | dni pooperacyjne 1 do 7 | 2,1 mg na infuzję |
| Ipamorelina | NCT01280344 | 0,03 mg/kg dwa razy dziennie, 0,06 mg/kg dwa lub trzy razy dziennie dożylnie | grupy ustalania dawki | 2,1 i 4,2 mg na infuzję |
| CJC-1295 bez DAC i mieszanina | brak badania | brak dawki badawczej | nie badano | nie badano |
Dawkowanie CJC-1295 i ipamoreliny opisywane w praktyce
Najczęściej opisywana w praktyce ilość (według relacji) to 100 mcg każdego peptydu od jednego do trzech razy dziennie.
| Źródło | Ilość każdego peptydu | Częstotliwość | Ilość na dzień | Cykl | Uwagi |
|---|---|---|---|---|---|
| Forum TMuscle 2014 (1 relacja) | 100 mcg Mod GRF 1-29 plus 100 mcg ipamoreliny | trzy razy dziennie (rano, późnym popołudniem, 1 h przed snem) | po 300 mcg (obliczone) | nie określono | użytkownik nazwał to „dawką nasycającą”; równolegle 3 IU GH |
| ExcelMale 2020 (2 relacje) | po 100 mcg | trzy razy dziennie albo raz dziennie przed snem na czczo przez 5 z 7 dni | po 300 mcg lub po 100 mcg (obliczone) | nie określono | oddzielne fiolki 5 mg, 3 ml wody BAC, 6 jednostek na 100 mcg |
| ExcelMale 2022 (1 relacja) | około 100 mcg Mod GRF 1-29 | nie określono | nie określono | nie określono | fiolka 2 mg plus 2 ml = 1000 mcg/ml, 100 mcg = 10 jednostek |
| AnabolicMinds 2022 (1 relacja) | po 100 mcg | trzy razy dziennie | po 300 mcg (obliczone) | nie określono | pojedyncza relacja o IGF-1 z czynnikami zakłócającymi (stara wartość wyjściowa, równoległe stosowanie testosteronu, wcześniejsze MK-677) |
| Peptide Critic 2026 (4 użytkowników) | po 135 mcg; albo 500 mcg CJC bez DAC plus 1 mg ipamoreliny; albo „300 mcg” na wstrzyknięcie (nie podano podziału między peptydy); albo po 0,5 mg | od jednego do trzech razy dziennie | od 135 mcg każdego do pojedynczych relacji o 500 mcg plus 1 mg | 5 dni stosowania i 2 dni przerwy; 12 do 14 tygodni, potem 3 miesiące przerwy albo 12 tygodni, potem 4 tygodnie przerwy | szeroki, nieporównywalny zakres |
| Przewodnik i kalkulator dostawcy (BergdorfBio) | CJC-1295 bez DAC 100 do 200 mcg plus ipamorelina 200 do 300 mcg | dwa razy dziennie (rano na czczo, 30 do 60 min przed snem); na początek 100 mcg CJC wieczorem przez 2 tygodnie | CJC 200 do 400 mcg, ipamorelina 400 do 600 mcg (obliczone) | 8 do 12 tygodni stosowania, 4 tygodnie przerwy | ipamorelina bez stopniowego zwiększania dawki |
| Serwis o dawkowaniu PeptideDosages.com (aktualizacja 20 września 2026 r.) | po 100 do 300 mcg | raz dziennie | po 100 do 300 mcg | początek od 100 mcg, następnie około 50 mcg więcej co 1 do 2 tygodni | mieszanina 10 mg zmieszana z 3 ml wody bakteriostatycznej; do obliczenia jednostek strzykawki należy użyć poniższego kalkulatora |
| Przegląd Dominikowski 2026 (na podstawie forów) | CJC-1295 bez DAC 100 do 200 mcg; ipamorelina 200 do 300 mcg; CJC z DAC 1 do 2 mg tygodniowo | raz lub dwa razy dziennie; dwa do trzech razy dziennie; jedno do dwóch wstrzyknięć tygodniowo | CJC 100 do 400 mcg, ipamorelina 400 do 900 mcg (obliczone) | 8 do 16 tygodni stosowania, 4 do 6 tygodni przerwy | podsumowanie praktyk opisywanych na forach |
| Przegląd stron amerykańskich klinik przeprowadzony przez FDA w 2024 r. | CJC-1295 od 100 mcg tygodniowo do 100 do 400 mcg dziennie; zakres fitness od 250 mcg dziennie do 100 do 200 mcg dwa do trzech razy dziennie | głównie wieczorami, niekiedy przez 5 z 7 wieczorów | jak podano | nie określono | zwykle nie wskazuje się, o którą postać CJC chodzi |
Dawka dzienna CJC-1295 i ipamoreliny oraz kalkulator
Typowy schemat daje dziennie 100 do 300 mcg każdego peptydu, czyli łącznie 200 do 600 mcg peptydów; wyższe wartości z pojedynczych relacji znajdują się w powyższej tabeli praktyk.
W kalkulatorze dawek CJC-1295 i ipamoreliny, dla fiolki mieszaniny 5 mg + 5 mg i 3 ml wody bakteriostatycznej należy wpisać zawartość jednego składnika (5 mg) jako wielkość fiolki, 3 ml jako objętość wody i 0,1 mg (100 mcg) jako dawkę. Obliczenia krok po kroku znajdują się poniżej w części o rekonstytucji. Ten sam kalkulator obsługuje inne wielkości fiolek, objętości rozpuszczalnika i schematy.
Kiedy podawać CJC-1295 i ipamorelinę: rano, przed snem czy na czczo?
Według relacji podaje się albo jedno wstrzyknięcie wieczorem, albo dawki dzielone rano i przed snem; żadne badanie nie porównało schematów ani nie sprawdziło podawania na czczo.
Schematy pochodzą z relacji o stosowaniu: jeden użytkownik wykonuje wstrzyknięcie raz dziennie przed snem, na czczo, przez 5 z 7 dni; przewodnik dostawcy opisuje rozpoczęcie od 100 mcg wieczorem i klasyczny podział na rano (na czczo) oraz 30 do 60 minut przed snem; relacje z forów wymieniają również wczesny ranek, późne popołudnie i godzinę przed snem albo czas po treningu i przed snem. Nie zbadano, czy podawanie na czczo zmienia odpowiedź GH na to połączenie.
Jak rekonstytuować mieszaninę CJC-1295 i ipamoreliny?
Dodanie 3 ml wody bakteriostatycznej do fiolki 5 mg plus 5 mg daje stężenie 1,667 mg/ml każdego peptydu, więc 100 mcg każdego odpowiada 6 jednostkom na strzykawce U-100.
Rekonstytucja to jeden ciąg obliczeń: stężenie (mg/ml) równa się zawartości fiolki (mg) podzielonej przez ilość rozpuszczalnika (ml), objętość (ml) równa się dawce (mg) podzielonej przez stężenie, a liczba jednostek na strzykawce U-100 równa się objętości (ml) pomnożonej przez 100.
- Przygotować materiały: fiolkę 5 mg + 5 mg, wodę bakteriostatyczną do wstrzykiwań (USP), strzykawki insulinowe U-100 z igłami, gaziki nasączone alkoholem i pojemnik na odpady ostre. Akcesoria do wstrzykiwań są dostępne w kolekcji akcesoriów do wstrzykiwań.
- Przetrzeć korek fiolki i poczekać, aż alkohol wyschnie, jeśli używany jest gazik.
- Dodać do fiolki 3 ml wody bakteriostatycznej (inne objętości zmieniają stężenie; patrz tabela poniżej).
- Delikatnie obracać fiolkę ruchem kolistym, aż proszek całkowicie się rozpuści. Nie wstrząsać.
- Sprawdzić roztwór przed użyciem: powinien być klarowny, bez cząstek i przebarwień.
- Pobrać dawkę (dla 100 mcg każdego peptydu: 0,06 ml, 6 jednostek na strzykawce U-100) i oznaczyć fiolkę datą oraz stężeniem.
Woda bakteriostatyczna do wstrzykiwań (USP) to jałowa woda zawierająca 0,9 procent (9 mg/ml) alkoholu benzylowego, dostępna w pojemniku wielodawkowym. Roztwory z alkoholem benzylowym są przeciwwskazane u noworodków (etykieta). Dla innych wielkości fiolek należy użyć kalkulatora peptydów.
Rekonstytucja: szybka tabela
Przy 2, 3 lub 5 ml rozpuszczalnika 100 mcg każdego peptydu odpowiada odpowiednio 4, 6 lub 10 jednostkom na strzykawce U-100.
| Woda BAC na fiolkę (5 mg + 5 mg) | Stężenie każdego peptydu | Objętość dla 100 mcg | Jednostki U-100 | Objętość dla 300 mcg | Jednostki U-100 |
|---|---|---|---|---|---|
| 2 ml | 2,5 mg/ml | 0,04 ml | 4 jednostki | 0,12 ml | 12 jednostek |
| 3 ml | 1,667 mg/ml | 0,06 ml | 6 jednostek | 0,18 ml | 18 jednostek |
| 5 ml | 1 mg/ml | 0,10 ml | 10 jednostek | 0,30 ml | 30 jednostek |
Przykład U-100 i pomyłka ze skalą U-40
Na strzykawce U-100 objętość 0,06 ml to 6 jednostek; odczytanie dawki w jednostkach U-100 na skali U-40 powoduje podanie objętości 2,5 razy większej od zamierzonej.
| Etap | Obliczenie | Wynik |
|---|---|---|
| Stężenie każdego peptydu | 5 mg / 3 ml | 1,667 mg/ml |
| Objętość dla 100 mcg | 0,1 mg / 1,667 mg/ml | 0,06 ml |
| Jednostki U-100 | 0,06 ml x 100 | 6 jednostek |
| Jednostki U-40 (ta sama objętość) | 0,06 ml x 40 | 2,4 jednostki |
Na strzykawce U-100 jedna jednostka to 0,01 ml (100 jednostek na ml), a na U-40 jedna jednostka to 0,025 ml (40 jednostek na ml). Odczytanie liczby jednostek U-100 na strzykawce U-40 oznacza podanie 2,5-krotności objętości; decyduje nadrukowana skala (U-40 lub U-100), nie kolor nasadki. W przypadku roztworów peptydowych podziałka oznacza objętość, dlatego należy mówić „jednostki na strzykawce”, a nie „IU” (Barrera i Murvelashvili 2019).
Przechowywanie po zmieszaniu
Według dostawcy zmieszany roztwór należy zużyć w ciągu około czterech tygodni i przechowywać w temperaturze 2 do 8 °C; nie opublikowano niezależnych danych o trwałości mieszaniny.
Dostawca opisuje liofilizowaną zawartość fiolki jako stabilną przez miesiące w temperaturze -20 °C i zaleca przechowywanie roztworu po rekonstytucji w temperaturze 2 do 8 °C, z dala od światła, bez wielokrotnego zamrażania i rozmrażania (przewodnik dostawcy dotyczący mieszaniny). Dokument informacyjny FDA o ipamorelinie (29 października 2024 r.), powołując się na dane dostawcy, podaje krótszy okres 2 do 3 tygodni w temperaturze 4 °C dla rozpuszczonej ipamoreliny. Zasada 28 dni dla pojemników wielodawkowych dotyczy otwartej butelki wody bakteriostatycznej, a nie samego roztworu peptydów (CDC: bezpieczeństwo wstrzyknięć).
Jak wstrzykiwać CJC-1295 i ipamorelinę?
Zgodnie z technikami wstrzykiwania insuliny należy użyć krótkiej strzykawki insulinowej, unieść fałd skórny, wbić igłę pod kątem 90 stopni do fałdu i zmieniać miejsca wstrzyknięć.
- Umyć ręce, oczyścić skórę i poczekać, aż wyschnie.
- Unieść fałd skórny, wprowadzić igłę pod kątem 90 stopni do powierzchni fałdu i powoli wykonać wstrzyknięcie.
- Po całkowitym naciśnięciu tłoka pozostawić igłę w skórze przez co najmniej 5 sekund (lepiej policzyć do 10), następnie wyjąć ją pod tym samym kątem i puścić fałd.
- Za każdym razem zmieniać miejsce wstrzyknięcia, zachowując co najmniej 1 cm od poprzedniego miejsca; unikać blizn, siniaków i lipohipertrofii.
- Do każdego wstrzyknięcia użyć nowej strzykawki i igły, a zużytą igłę od razu umieścić w odpornym na przebicie pojemniku na odpady ostre; zutylizować ją zgodnie z lokalnymi zasadami dotyczącymi odpadów ostrych.
Technika wynika z wytycznych dotyczących insuliny: zaleceń FITTER (Frid i wsp. 2016) i zaleceń FIT UK dotyczących techniki wstrzyknięć (wydanie 5, 2019). Krótkie igły (igły do strzykawek 6 mm) są pierwszym wyborem; przy igłach do strzykawek konieczne jest utworzenie fałdu skórnego. Strzykawki i igły są dostępne w kolekcji materiałów do wstrzykiwań. Miejsca wstrzyknięć i długości igieł opisano bardziej szczegółowo w przewodniku po wstrzyknięciach.
Działania niepożądane CJC-1295 i ipamoreliny
Nie ma badania bezpieczeństwa mieszaniny ani CJC-1295 bez DAC; w pokrewnym badaniu CJC-1295 z DAC po jednej dawce zdarzenia niepożądane zgłosiło 94 procent uczestników otrzymujących CJC-1295 (33 z 35) wobec 29 procent przy placebo, głównie reakcje w miejscu wstrzyknięcia (około 70 procent), ból głowy (63 procent) i biegunkę (43 procent).
Większość zdarzeń po pojedynczej dawce częściej występowała przy wyższych dawkach (125 lub 250 µg/kg). Po wielokrotnych dawkach CJC-1295 z DAC zaczerwienienie pojawiało się w ciągu 30 minut po wstrzyknięciu i ustępowało po 1 do 2 godzinach, częściej przy wyższej dawce. FDA spodziewa się profilu bezpieczeństwa podobnego do zatwierdzonych hormonów wzrostu, z ostrzeżeniami dotyczącymi nowotworów, nietolerancji glukozy i cukrzycy; nie opisano potwierdzonego klinicznie sygnału działania rakotwórczego. Zgłoszeń zdarzeń niepożądanych dotyczących preparatów sporządzanych recepturowo w bazie FDA FAERS jest niewiele.
| Zdarzenie | Dawka i warunki | Częstość w źródle |
|---|---|---|
| Dowolne zdarzenie niepożądane | CJC-1295 z DAC, pojedyncza dawka 30 do 250 µg/kg podskórnie | 33 z 35 (94 %) wobec 2 z 7 (29 %) przy placebo |
| Reakcje w miejscu wstrzyknięcia | tak samo | około 70 % |
| Przemijające bąble w miejscu wstrzyknięcia | tak samo | prawie 30 % |
| Ból głowy | tak samo | 63 % wobec 14 % przy placebo |
| Biegunka | tak samo | 43 % |
| Ogólnoustrojowe rozszerzenie naczyń (zaczerwienienie, uczucie ciepła, krótkotrwały spadek ciśnienia) | tak samo | 30 % |
| Zaczerwienienie w ciągu 30 min po wstrzyknięciu | CJC-1295 z DAC, dawki wielokrotne | 40 % po niższej, 100 % po wyższej dawce |
| Nudności lub ból brzucha | dawki wielokrotne | 20 % |
| Krótkotrwałe zawroty głowy i spadek ciśnienia | dawki wielokrotne | dwóch uczestników |
| Przyspieszenie akcji serca | CJC-1295 z DAC, zależne od dawki | nie podano częstości; FDA wymienia je jako poważne zdarzenie |
| Hipokaliemia | ipamorelina 0,03 mg/kg dożylnie dwa razy dziennie, po operacji | 12,5 % wobec 3,4 % przy placebo |
| Bezsenność | tak samo | 10,7 % wobec 5,2 % |
| Hiperglikemia przy wypisie | tak samo | 14,3 % wobec 8,6 % |
| Zgony | ipamorelina dożylnie, po operacji i nieszczelności zespolenia | dwa (sepsa, niewydolność nerek), według FDA związek niejasny |
| Poważne zdarzenia niepożądane | ipamorelina, Beck 2014 | 17,9 % wobec 15,5 % |
| Zgon po ostrym zawale mięśnia sercowego | CJC-1295 z DAC, faza 2, HIV | jeden uczestnik dwie godziny po dawce w 11. tygodniu, związek przyczynowy niejasny |
| Glukoza, parametry wątrobowe, EKG | CJC-1295 z DAC, oba badania | brak spójnych zmian |
CJC-1295 i ipamorelina na tle pokrewnych peptydów
Postacie CJC-1295 różnią się od tesamoreliny i sermoreliny przede wszystkim okresem półtrwania i poziomem dowodów, natomiast ipamorelina działa na inny receptor niż wszystkie analogi GHRH.
| Substancja | Klasa | Dowody z badań na ludziach | Okres półtrwania (u ludzi) | Status |
|---|---|---|---|---|
| CJC-1295 z DAC | analog GHRH | faza 1 u 63 zdrowych ochotników; jedna faza 2 u pacjentów z HIV, przerwana w 2006 r. | 5,8 do 8,1 dnia (szacowany) | brak zatwierdzenia FDA lub EMA |
| CJC-1295 bez DAC (Mod GRF 1-29) | analog GHRH | brak uwzględnionych w przeglądzie badań na ludziach | nie podano dla ludzi | brak zatwierdzenia FDA lub EMA |
| Ipamorelina | agonista receptora grelinowego | jedno badanie farmakokinetyczne, dwa badania fazy 2 (dożylnie) | 2 h po infuzji dożylnej | brak zatwierdzenia FDA lub EMA |
| Sermorelina | analog GHRH | program pediatryczny, badania u dorosłych | około 4 do 12 minut w zależności od źródła | amerykańskie dopuszczenia wygasły w 2009 r. (nie ze względów bezpieczeństwa ani skuteczności) |
| Tesamorelina | analog GHRH | program fazy 3 (lipodystrofia związana z HIV) | 26 min u zdrowych dorosłych, 38 min u osób z HIV (oryginalna EGRIFTA 2 mg); 8 min (SV), 11 min (WR) | zatwierdzona przez FDA (EGRIFTA), nigdy niezatwierdzona w UE |
Sermorelina a ipamorelina a CJC-1295
Sermorelina jest krótko działającym analogiem GHRH, wcześniej zatwierdzonym przez FDA jako GEREF (producent wycofał ją w 2008 r., a dopuszczenia wygasły w 2009 r., nie ze względów bezpieczeństwa ani skuteczności); ipamorelina jest natomiast substancją pobudzającą wydzielanie przez receptor grelinowy, badaną tylko w infuzjach dożylnych.
Pod względem struktury Mod GRF 1-29 (CJC-1295 bez DAC) to szkielet GRF(1-29) sermoreliny z czterema zamianami aminokwasów, co spowalnia rozkład enzymatyczny. W relacjach o stosowaniu (jedna strona z protokołem, wpis na forum i strony dostawców) sermorelina występuje w dawce 200 do 300 mcg wieczorem, ipamorelina zaś po 100 mcg na wstrzyknięcie w mieszaninach i po 200 do 300 mcg dwa do trzech razy dziennie samodzielnie. Łączenie sermoreliny z ipamoreliną opiera się na tej samej logice GHRH plus GHS co mieszanina, ale również tego połączenia nie sprawdzono w badaniach kontrolowanych (Bowers i wsp. 1990).
CJC-1295 i ipamorelina a tesamorelina
Tesamorelina jest jedynym obecnie zatwierdzonym przez FDA analogiem GHRH, z danymi fazy 3 dotyczącymi lipodystrofii związanej z HIV; dla CJC-1295 i ipamoreliny dostępne są jedynie dane z faz 1 i 2.
Tesamorelina jest 44-aminokwasowym analogiem GHRH z resztą heksenoylową, zatwierdzonym w Stanach Zjednoczonych od 2010 r. (EGRIFTA, następnie EGRIFTA SV i EGRIFTA WR) do leczenia nadmiaru tłuszczu brzusznego w lipodystrofii związanej z HIV; nigdy nie została zatwierdzona w UE. Jej okres półtrwania mierzy się w minutach i zależy on od formulacji (patrz tabela porównawcza powyżej), podczas gdy szacowany okres półtrwania CJC-1295 z DAC wynosi kilka dni. Szczegółowe porównanie znajduje się w przewodniku dawkowania tesamoreliny.
Sama ipamorelina a mieszanina 1:1
Dawki podanej dla samej ipamoreliny nie można bezpośrednio przenieść na mieszaninę, ponieważ każda porcja pobrana z fiolki zawiera oba peptydy w stosunku 1:1.
W mieszaninie 5 mg + 5 mg po 100 mcg każdego peptydu na wstrzyknięcie oznacza łącznie 200 mcg peptydów w pobranej porcji, a zawartość fiolki i dawka zawsze odnoszą się do jednego składnika. W badaniach klinicznych ipamoreliny stosowano samą substancję we wlewie dożylnym, w fazie 2 od 0,03 mg/kg dwa razy dziennie do 0,06 mg/kg trzy razy dziennie; liczby te nie opisują schematu podskórnego podawania mieszaniny. Przy oddzielnych fiolkach nazewnictwo jest analogiczne: fiolka sprzedawana jako CJC-1295 (Mod GRF 1-29, bez DAC) zawiera postać bez DAC, a nie postać z DAC stosowaną w badaniach.
Status zatwierdzenia CJC-1295 i ipamoreliny (2026)
Żaden z tych peptydów nie jest zatwierdzony przez FDA ani EMA.
W USA zgłoszenia wycofano w 2024 r., a Pharmacy Compounding Advisory Committee zagłosował przeciw dodaniu ich do wykazu substancji wyjściowych 503A (wolna zasada i octan ipamoreliny: 0 głosów za i 12 przeciw, 29 października 2024 r.; pięć substancji związanych z CJC-1295: 4 grudnia 2024 r.). We wrześniu 2026 r. wykaz kategorii 503A FDA nie zawiera żadnego z tych związków. Żaden produkt zatwierdzony przez FDA nie zawiera żadnego z tych peptydów; nie istnieje też monografia USP/NF.
Często zadawane pytania
Krótkie odpowiedzi na najczęstsze pytania dotyczące CJC-1295 i ipamoreliny.
Jakie jest dawkowanie CJC-1295 i ipamoreliny?
W praktyce (według relacji) najczęściej opisywana ilość to 100 mcg każdego peptydu od jednego do trzech razy dziennie, czyli 6 jednostek na strzykawce U-100 na wstrzyknięcie po zmieszaniu fiolki 5 mg + 5 mg z 3 ml. Mieszaniny nie badano: w badaniach na ludziach stosowano CJC-1295 z DAC w pojedynczych wstrzyknięciach lub co 1 do 2 tygodni w dawkach 20 do 250 µg/kg (1,4 do 17,5 mg przy 70 kg) albo ipamorelinę dożylnie.
Ile CJC-1295 i ipamoreliny dziennie?
Najczęściej opisywany schemat to 100 mcg każdego peptydu od jednego do trzech razy dziennie, czyli 100 do 300 mcg każdego dziennie (łącznie 200 do 600 mcg peptydów). Strony dostawców i serwisy o dawkowaniu podają 100 do 300 mcg każdego peptydu raz lub dwa razy dziennie, a pojedynczy użytkownicy forów opisują dawki do 500 mcg CJC-1295 i 1 mg ipamoreliny. Żadne badanie nie ustaliło docelowej dawki dziennej.
Czym różni się CJC-1295 z DAC od CJC-1295 bez DAC?
To dwie różne substancje, których nie można stosować zamiennie. Dla postaci z DAC szacowany okres półtrwania wynosi 5,8 do 8,1 dnia i tę postać stosowano we wszystkich badaniach na ludziach; dla postaci bez DAC (Mod GRF 1-29) nie podano okresu półtrwania u ludzi ani nie przeprowadzono kontrolowanego badania na ludziach.
Jak długo zmieszane CJC-1295 i ipamorelina zachowują trwałość w lodówce?
Dostawca zaleca zużyć roztwór po rekonstytucji w ciągu około czterech tygodni, przechowując go w temperaturze 2 do 8 °C; dokument informacyjny FDA o ipamorelinie, cytujący dane dostawcy, podaje krótszy okres 2 do 3 tygodni dla rozpuszczonego peptydu. Nie opublikowano niezależnych danych o trwałości mieszaniny. Zasada 28 dni dla pojemników wielodawkowych dotyczy otwartej butelki wody bakteriostatycznej, a nie roztworu peptydów.
Kiedy wstrzykiwać CJC-1295 i ipamorelinę?
Opisywane schematy obejmują jedno wstrzyknięcie wieczorem (jeden użytkownik opisuje podawanie na czczo przez 5 z 7 dni) albo dawki dzielone rano i przed snem. Żadne badanie nie porównało pór podania ani nie sprawdziło, czy podawanie na czczo zmienia odpowiedź GH, więc wybór opiera się na zwyczajach praktyki, a nie na dowodach.
Czy można zastąpić CJC-1295 z DAC postacią bez DAC?
Nie. To różne substancje o różnych schematach dawkowania. Przegląd relacji z forów z 2026 r. podaje CJC-1295 z DAC w ilości 1 do 2 mg tygodniowo w jednym lub dwóch wstrzyknięciach, a postać bez DAC (Mod GRF 1-29) w ilości 100 do 200 mcg na wstrzyknięcie raz lub dwa razy dziennie. Schematu dla jednej postaci nie można zastosować do fiolki z drugą.
CJC-1295 i ipamorelina a tesamorelina: co jest lepiej przebadane?
Lepiej przebadano tesamorelinę: to analog GHRH z aktualnym zatwierdzeniem FDA (lipodystrofia związana z HIV) i danymi fazy 3. Dla CJC-1295 i ipamoreliny dostępne są tylko niewielkie zbiory danych z faz 1 i 2. Na podstawie dostępnych danych nie można odpowiedzieć, co jest lepsze poza zatwierdzonym zastosowaniem.
Jakie działania niepożądane mogą wywołać CJC-1295 i ipamorelina?
W badaniu pojedynczej dawki CJC-1295 z DAC 94 procent zgłosiło jakiekolwiek zdarzenie niepożądane: reakcje w miejscu wstrzyknięcia około 70 procent, ból głowy 63 procent, biegunkę 43 procent, ogólnoustrojowe rozszerzenie naczyń, np. zaczerwienienie lub uczucie ciepła, 30 procent. Po operacji jelit dożylna ipamorelina wiązała się z częstszą hipokaliemią (12,5 wobec 3,4 procent) i bezsennością (10,7 wobec 5,2 procent) niż placebo. Nie ma badania bezpieczeństwa samej mieszaniny.
Czy mieszanina CJC-1295 i ipamoreliny buduje mięśnie?
Nie zbadano tego. W żadnym kontrolowanym badaniu nie mierzono masy mięśniowej ani siły przy stosowaniu mieszaniny lub CJC-1295 bez DAC; u ludzi zmierzono wzrost GH i IGF-1 po CJC-1295 z DAC. Twierdzeń o wzroście mięśni nie potwierdzają więc dane kliniczne.
Jakie korzyści dają CJC-1295 i ipamorelina?
Udokumentowane efekty dotyczą hormonów: CJC-1295 z DAC zwiększało GH od 2 do 10 razy, a IGF-1 od 1,5 do 3 razy na okres od dni do tygodni, przy zachowaniu pulsacyjnego wydzielania. Efektów takich jak utrata tkanki tłuszczowej, poprawa snu czy regeneracja nie potwierdzono w badaniach kontrolowanych.
Co opisują użytkownicy CJC-1295 i ipamoreliny na forach?
Na forach kulturystycznych, takich jak ExcelMale i TMuscle, relacje koncentrują się wokół 100 mcg każdego peptydu od jednego do trzech razy dziennie, niekiedy przez 5 dni stosowania i 2 dni przerwy. Są to anegdotyczne doniesienia. Jeden wątek na AnabolicMinds opisuje wzrost IGF-1 z 227 do 406 ng/ml, ale wartość wyjściowa pochodziła sprzed czterech lat, a równolegle stosowano inne związki.
Na jak długo wystarcza fiolka 5 mg + 5 mg?
Fiolka 5 mg + 5 mg wystarcza na 50 porcji po 100 mcg każdego peptydu, czyli na około 17 dni przy trzech wstrzyknięciach dziennie. Przy jednym wstrzyknięciu dziennie zalecany przez dostawcę czterotygodniowy okres w temperaturze 2 do 8 °C kończy się po około 28 z 50 porcji.
Źródła
Badania, rejestry i dokumenty instytucji cytowane w tym przewodniku.
- FDA CDER. Dokument informacyjny dla Pharmacy Compounding Advisory Committee, 4 grudnia 2024 r.: substancje wyjściowe związane z CJC-1295.
- FDA CDER. Dokument informacyjny dla Pharmacy Compounding Advisory Committee, 29 października 2024 r.: substancje wyjściowe związane z ipamoreliną.
- Jette L i wsp. Biokoniugaty ludzkiego czynnika uwalniającego hormon wzrostu (hGRF)1-29 z albuminą aktywują receptor GRF: identyfikacja CJC-1295. Endocrinology. 2005.
- Raun K i wsp. Ipamorelina, pierwsza selektywna substancja pobudzająca wydzielanie hormonu wzrostu. European Journal of Endocrinology. 1998.
- Frohman LA i wsp. Szybki rozkład enzymatyczny hormonu uwalniającego hormon wzrostu w osoczu. Journal of Clinical Investigation. 1986.
- Soule S i wsp. Wprowadzenie D-Ala2 do hormonu uwalniającego hormon wzrostu-(1-29)-NH2 wydłuża okres półtrwania i zmniejsza klirens metaboliczny u zdrowych mężczyzn. Journal of Clinical Endocrinology and Metabolism. 1994.
- Bowers CY i wsp. Peptyd uwalniający hormon wzrostu (GH) pobudza uwalnianie GH u zdrowych mężczyzn i działa synergistycznie z hormonem uwalniającym GH. Journal of Clinical Endocrinology and Metabolism. 1990.
- Teichman SL i wsp. Długotrwałe pobudzanie wydzielania hormonu wzrostu (GH) i insulinopodobnego czynnika wzrostu I przez CJC-1295. Journal of Clinical Endocrinology and Metabolism. 2006.
- Ionescu M, Frohman LA. Pulsacyjne wydzielanie hormonu wzrostu (GH) utrzymuje się podczas ciągłej stymulacji CJC-1295. Journal of Clinical Endocrinology and Metabolism. 2006.
- Sackmann-Sala L i wsp. Aktywacja osi GH/IGF-1 przez CJC-1295, długo działający analog GHRH, prowadzi do zmian profilu białek surowicy u zdrowych dorosłych. Growth Hormone & IGF Research. 2009.
- ConjuChem. ClinicalTrials.gov NCT00267527, CJC-1295 u pacjentów z HIV i otyłością trzewną (przerwane).
- Gobburu JV i wsp. Modelowanie farmakokinetyczno-farmakodynamiczne ipamoreliny u ochotników. Pharmaceutical Research. 1999.
- Beck DE i wsp. Prospektywne, randomizowane badanie kontrolowane mimetyku greliny, ipamoreliny, w pooperacyjnej niedrożności jelit u pacjentów po resekcji jelita. International Journal of Colorectal Disease. 2014.
- Helsinn Therapeutics. ClinicalTrials.gov NCT01280344, porównanie ipamoreliny z placebo po resekcji jelita.
- Dominikowski A i wsp. Rozwijający się obszar peptydów zwiększających wydolność i modulujących oś GH-IGF1. Frontiers in Endocrinology. 2026.
- Forum TMuscle. Mod GRF 1-29 i ipamorelina: dawkowanie, pory podania i cykle. 2014.
- Forum ExcelMale. Ile razy dziennie dawkujesz ipamorelinę i Mod GRF 1-29? 2020.
- Forum ExcelMale. Jak rozpocząć stosowanie ipamoreliny i Mod GRF1-29 oraz je mieszać? 2022.
- Forum AnabolicMinds. Pojedyncza relacja o IGF-1 przy Mod GRF 1-29 i ipamorelinie. 2022.
- Społeczność Peptide Critic. Wątek o protokole CJC1295 + ipamorelina. 2026.
- BergdorfBio. Kalkulator peptydu CJC-1295 (bez DAC) (strona w języku niemieckim). 2026.
- BergdorfBio. Kalkulator ipamoreliny. 2026.
- BergdorfBio. Przewodnik po mieszaninie CJC-1295 i ipamoreliny (strona w języku niemieckim). 2026.
- PeptideDosages.com. Protokół dawkowania mieszaniny 10 mg CJC-1295 bez DAC + ipamorelina. Aktualizacja 20 września 2026 r.
- Barrera F, Murvelashvili N. Źle kontrolowana cukrzyca typu 3c wskutek używania weterynaryjnych strzykawek insulinowych (skale U-100 i U-40). Case Reports in Endocrinology. 2019.
- FDA. Substancje wyjściowe zgłoszone do sporządzania leków na podstawie sekcji 503A (aktualizacja kategorii, 29 września 2023 r.).
- FDA. Substancje wyjściowe stosowane do sporządzania leków recepturowych (aktualizacja wykazu kategorii 14 maja 2026 r.).
- FDA. Niektóre substancje wyjściowe do sporządzania leków mogą stwarzać istotne zagrożenia dla bezpieczeństwa (kategoria 2) (stan treści na 22 kwietnia 2026 r.).
- FDA CDER. Końcowy protokół posiedzenia Pharmacy Compounding Advisory Committee, 29 października 2024 r.
- FDA CDER. Protokół posiedzenia Pharmacy Compounding Advisory Committee, 4 grudnia 2024 r.
- Hospira (Pfizer). Woda bakteriostatyczna do wstrzykiwań, USP (etykieta DailyMed).
- Centers for Disease Control and Prevention. Zapobieganie niebezpiecznym praktykom wstrzyknięć.
- Frid AH i wsp. Nowe zalecenia dotyczące podawania insuliny (FITTER). Mayo Clinic Proceedings. 2016.
- Forum for Injection Technique (FIT) UK. Brytyjskie zalecenia dotyczące techniki wstrzyknięć i infuzji, wydanie 5. 2019.
- FDA. Jak najlepiej pozbywać się zużytych igieł i innych ostrych przedmiotów.
- FDA, HHS. Ustalenie, że preparat GEREF (octan sermoreliny) do wstrzykiwań nie został wycofany ze sprzedaży ze względów bezpieczeństwa ani skuteczności. Federal Register. 2013.
- Theratechnologies. Informacje o przepisywaniu EGRIFTA (tesamorelina) (2010; EGRIFTA SV 2024; EGRIFTA WR 2025).
- Europejska Agencja Leków. Wycofanie wniosku o pozwolenie na dopuszczenie do obrotu preparatu Egrifta (tesamorelina). 2012.
